ลานธรรมเสวนา: ทุกข์เหลือเกิน.. - ลานธรรมเสวนา

เข้าไปดูเนื้อหา

หน้า 1 จาก 1
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

ทุกข์เหลือเกิน.. ชีวิตที่ไม่ได้ปฏิบัติธรรมทุกข์มากจริงๆ

#0 ผู้ใช้ออฟไลน์   Riva T. ไอคอน

  • ตอบ 300+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 317
  • สมัคร: 07/04/2009

ตอบ: 18/06/2017 - 09:50

ขอพื้นที่ระบายความในใจค่ะ

พอได้ปัญญาจากที่เคยปฏิบัติธรรมมาบ้าง จนไม่มีความขวนขวายในทางโลก
ระยะหลังพระอาจารย์ที่ฝึกกับท่าน ท่านหายตัวไป ..เคว้งแต่พยายามหาทางต่อ
จนพลาดไปมีแฟนและห่างหานจากการปฏิบัติ

ตอนนี้ทุกข์มาก...งานทั้งทางโลก ทางธรรมไม่ประสบความสำเร็จเลย มีแย่แย่ลง เพราะความไม่อยากได้ตำแหน่งอะไรแล้ว แต่ยังตั้งใจทำงานเหมือนเดิม
ตอนนี้พ่อเสีย...ครอบครัวก็ไม่สามัคคีกัน
สัตว์เลี้ยงก็ป่วยหาหมอทุกเดือน
ทำให้ต้องลางาน โดยบอกเหตุผลจริงกับเจ้านายไม่ได้
เจ้านายไม่ชอบ...
วันๆมีแค่ตื่นมาใส่บาตร ให้ยาสุนัขที่ไม่สบาย ไปทำงาน เย็นกลับมาให้ยาสุนัข นอน
รู้สึกไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดี..มันไม่มีความสุขเหมือนช่วงที่ปฏิบัติธรรมเลย..แต่ตอนนี้แค่นั่งสมาธิยังไม่ได้เลย...
ขอระบายสิ่งที่ไม่รู้จะระบายกับใครในกระทู้นี้ค่ะ
สักวันคงพบทาง.... :103:
0


หน้า 1 จาก 1
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

การตอบอื่นๆต่อกระทู้นี้



#1 ผู้ใช้ออฟไลน์   sssboun ไอคอน

  • ตอบ 4000+
  • PipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 4210
  • สมัคร: 16/05/2007

ตอบ: 18/06/2017 - 11:08

:09:

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมครับ ประโยคนี้ใช้ได้ดีมากครับ ทำไปตามหน้าที่ให้ดีที่สุดหากไม่สำเร็จก็คงต้องปล่อยวางครับ การปล่อยวางที่ทำให้เรามีความสุข คิดดูสิครับ แม้พระพุทธเจ้าพระองค์ยังทรงปล่อยวางบุคคลบางจำพวก แล้วเราละครับ เป็น? กัน มองโลกให้กว้างแล้วจะพบความจริงอีก

มากมาย คนที่ทุกข์นั้นไม่ใช่แค่ตัวคุณคนเดียว และไม่ใช่คนแรกด้วยครับ ค่อยๆมองปัญหาที่ง่ายๆแก้ก่อนครับ อันไหนยากก็วางไว้ หากไม่สามารถ ทำสิ่งที่ตัวเราคิดว่าทำได้ดีก่อนครับ ปัญหาและความทุกข์ย่อมจะคลายออกไปด้วยการเวลาครับ ทุกอย่างไม่เที่ยง คงทนอยู่ไม่ได้ตลอดครับ เกิดขึ้น ตั้งอยู่

และก็ดับไป ตามดูเรียนรู้สภาพความเป็นจริงไปเรื่อยๆครับ แต่อย่าเข้าไปติด หรือจมอยู่กับปัญหานั้นๆ อาจจะมาตามดูลมหายใจเข้าออก ตามรู้กาย หรือหาอะไรทำเพื่อให้จิตจะได้ไม่ไปยึดอยู่กับอารมณ์นั้นๆครับ ลองดูครับ ทุกคนล้วนแล้วแต่มีปัญหา และเจอปัญหากันมามากน้อยแตกต่างกัน แต่ใครละจะกล้าสู้และย่อมทนอยู่เพื่อเรียนรู้ และหาสาเหตุ วิธีการแก้ไขเท่านั้นเองครับ สู้ๆครับ สักวันก็คงจะผ่านพ้นช่วงชีวิตนี้ไปอย่างแน่นอนครับ

น้ำขึ้นยังมีลด แล้วทุกข์นั้นเมื่อขึ้นถึงจุดสูงสุดแล้วก็ย่อมลดลงและดับไปในที่สุดครับ

ลองดูนะครับ หายใจเข้ายาวๆลึกๆ ดันลมลงไปไว้ที่ท้องแล้วกลันไว้ สัก 3 วินาที
แล้วให้ใจออกยาวๆ จนสุดลมหายใจแล้วกลันไว้ สัก 3 วินาที
ทำช้ำแต่ต้นสัก 3 รอบ แล้วหายใจเข้าแต่พอดี แล้วกลันลมหายใจนับในใจไปเรื่อยๆ จนกว่าความสามารถของตัวเองจะอดทนได้ แล้วก็หายใจเข้าออกปกติ สักพักนึง

แล้วก็เริ่มทำตั้งแต่ต้นอีกสัก 2-3 รอบครับ คุณจะรู้สึกถึงสติของคุณนั้นจะมารวมอยู่ในร่างกายของคุณมากที่สุดชั่วคราวครับ ทำให้จิตสงบขึ้นได้จากนั้นก็ให้ยกปัญหาที่ง่ายๆขึ้นมาพิจารณาตามความเป็นจริงครับ

:82:
ขอให้ทุกท่านจงมีความสุขกายสุขใจ
ขอให้มีความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต การงานและครอบครัว

ขอให้หายจากโรคร้ายในเร็ววัน
ขอให้พบแต่สิ่งที่ดีๆ และคนดีๆ

ขอให้ดวงปัญญาจงบังเกิดแด่ท่านในเร็ววัน
ขอให้เจริญในธรรม และนำไปปฏิบัติให้ยิ่งๆขึ้นไป
0



#2 ผู้ใช้ออฟไลน์   ngodngam ไอคอน

  • ตอบ 2000+
  • PipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 2353
  • สมัคร: 21/10/2009

ตอบ: 18/06/2017 - 11:57

๑. จริง ๆ แล้ว ในสังสารวัฎนี้ มันก็ทุกข์และลำบากกันทุกคนครับ
เพียงแต่ว่าจะมีทุกข์มากหรือทุกข์น้อยแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา
ลองมองไปรอบ ๆ ตัวนะครับ ผมเชื่อว่าท่าน จขกท ก็ต้องเห็นคนอื่นที่ทุกข์มากกว่าท่าน จขกท แน่นอน
เห็นผมตอบกระทู้ให้ท่าน จขกท ก็ตาม ผมก็มีทุกข์ของผมเหมือนกัน
ฉะนั้นแล้ว ท่าน จขกท ไม่ได้ทุกข์คนเดียวนะครับ แต่ว่ามีเพื่อนเยอะแยะเลย

๒. การปฏิบัติธรรมนั้นไม่จำเป็นต้องไปยึดครูบาอาจารย์ท่านใดท่านหนึ่งนะครับ
ไม่เช่นนั้นแล้ว พอท่านมรณภาพ หรือถึงแก่กรรม หรือไม่อยู่แล้ว เราก็จะเคว้ง
แต่ให้ยึดที่พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้
พระตถาคตทรงสอนแล้วว่า พระธรรมคำสอนที่พระองค์ตรัสไว้แล้วจะเป็นศาสดาต่อไป
ถ้าท่าน จขกท ยึดพระรัตนตรัยเอาไว้เป็นสำคัญแล้ว ก็จะไม่รู้สึกเคว้งครับ
ครูบาอาจารย์ท่านนี้ไม่อยู่แล้ว แต่เราก็ยังศึกษาต่อได้ ภาวนาต่อได้ ปฏิบัติต่อได้
แหล่งข้อมูลศึกษาก็มีมากมายในอินเตอร์เน็ตหรือกระทั่้งใน Youtube

๓. เรื่องสุนัขเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา เพราะมันก็ย่อมเกิดแก่เจ็บตายเหมือนกัน
แต่เราต้องเข้าใจอย่างหนึ่งว่าสุนัขที่เลี้ยงนั้น แตกต่างจากพ่อแม่นะครับ
ถ้าจะต้องลางาน หรือเสียงานเสียการบ่อย ๆ เพราะสุนัขแล้ว น่าจะไม่เหมาะสมครับ
สมัยนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะหางานได้ง่าย ก็ควรจะต้องจัดสรรเวลาให้ดี ไม่ให้เสียงานด้วย
โดยหากเราทำได้ดีที่สุดแค่นี้ ก็ต้องยอมรับความจริงครับ

๔. ทุกวันนี้ที่ทุกข์อยู่ เพราะปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น
มันไม่เป็นไปดังใจ ต้องการให้เป็นดังใจ มันก็ทำให้ทุกข์
อย่าให้ใจไปจมอยู่กับอารมณ์ทุกข์นั้น ให้ฝึกสติรู้ทันใจตนเอง
แล้วเอาเวลามาขยันภาวนาหรือแก้ปัญหาดีกว่า

๕ ตราบใดที่ยังอยู่ในสังสารวัฏนี้ ไม่มีทางหนีทุกข์ได้หรอกครับ
สุขและทุกข์อยู่คู่กันเป็นโลกธรรม
ถ้าอยากจะพ้นทุกข์สิ้นเชิง ก็ต้องภาวนาจนพ้นสังสารวัฏครับ
ขอนอบน้อมแต่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ด้วยเศียรเกล้า
0



#3 ผู้ใช้ออฟไลน์   กบนอกกะลา ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1185
  • สมัคร: 03/05/2009

ตอบ: 18/06/2017 - 19:49

แสดงข้อความที่โพสต์Riva T. [ 18/06/2017 - 09:50 ]

ขอพื้นที่ระบายความในใจค่ะ

พอได้ปัญญาจากที่เคยปฏิบัติธรรมมาบ้าง จนไม่มีความขวนขวายในทางโลก
ระยะหลังพระอาจารย์ที่ฝึกกับท่าน ท่านหายตัวไป ..เคว้งแต่พยายามหาทางต่อ
จนพลาดไปมีแฟนและห่างหานจากการปฏิบัติ

ตอนนี้ทุกข์มาก...งานทั้งทางโลก ทางธรรมไม่ประสบความสำเร็จเลย มีแย่แย่ลง เพราะความไม่อยากได้ตำแหน่งอะไรแล้ว แต่ยังตั้งใจทำงานเหมือนเดิม
ตอนนี้พ่อเสีย...ครอบครัวก็ไม่สามัคคีกัน
สัตว์เลี้ยงก็ป่วยหาหมอทุกเดือน
ทำให้ต้องลางาน โดยบอกเหตุผลจริงกับเจ้านายไม่ได้
เจ้านายไม่ชอบ...
วันๆมีแค่ตื่นมาใส่บาตร ให้ยาสุนัขที่ไม่สบาย ไปทำงาน เย็นกลับมาให้ยาสุนัข นอน
รู้สึกไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดี..มันไม่มีความสุขเหมือนช่วงที่ปฏิบัติธรรมเลย..แต่ตอนนี้แค่นั่งสมาธิยังไม่ได้เลย...
ขอระบายสิ่งที่ไม่รู้จะระบายกับใครในกระทู้นี้ค่ะ
สักวันคงพบทาง.... :103:


แฮ่ม...มีคนทุกข์คล้ายๆ..กันเลย..นิ

พูด...ระบาย...ได้เลยครับ..

จะให้รับฟังอย่างเดียว...รึยังงัยก็ได้...

จะรับฟังครับ..
0



#4 ผู้ใช้ออฟไลน์   ngodngam ไอคอน

  • ตอบ 2000+
  • PipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 2353
  • สมัคร: 21/10/2009

ตอบ: 20/06/2017 - 07:21

พระตถาคตได้ทรงสอนทางไว้แล้ว
ถ้าเราภาวนามาพอสมควรแล้ว แต่ยังเผชิญหน้ากับความทุกข์ในปัจจุบันไม่ไหว
มันอาจจะเป็นเพราะเรายังภาวนาไม่พอ อินทรีย์เรายังอ่อน เช่นนั้นเรา ก็ต้องภาวนาต่อไป
หรืออาจจะเป็นเพราะเราภาวนาไปผิดทาง ไม่ตรงกับทางที่พระตถาคตสอนไว้ ก็ต้องภาวนาให้ถูกทาง
เราพึงใช้โยนิโสนสิการพิจารณาตนเอง
ประกอบกับใช้กัลญาณมิตรคือ ศึกษาคำสอนของพระตถาคต แล้วนำมาใช้ประพฤตปฏิบัติ
ความทุกข์เปรียบเสมือนไฟเผาศีรษะเราอยู่ตลอดเวลาเช่นนี้ ไม่ควรหยุดภาวนานะครับ :33:
ขอนอบน้อมแต่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ด้วยเศียรเกล้า
0



#5 ผู้ใช้ออฟไลน์   อโศกะ ไอคอน

  • ตอบ 2000+
  • PipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 2233
  • สมัคร: 11/07/2007

ตอบ: 20/06/2017 - 11:02

:82:
คุณรู้ตัวเองว่าถูกความทุกข์ต่างๆรุมเร้าจนทุกข์มากเช่นนี้ ก็ต้องถือว่ามีสติ สัมปชัญญะและปัญญาที่ใช้ได้ เพราะคุณได้กำหนดรู้และรู้จักทุกข์ชัดแล้ว
ตามที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ว่า

"ทุกข์ควรกำหนดรู้"

งานต่อไปคุณก็ควรต้องทำต่อตามขั้นตอนของอริยสัจ 4 ที่พระพุทธเจ้าทรงค้นพบแล้วนำมาสอนคือ

สมุทัย....เหตุทุกข์ ควรละ
นิโรธ.....ทำให้แจ้ง
มรรค.....ควรเจริญ

เรื่องสำคัญตอนนี้ก็ดังที่คุณงดงามได้กรุณาบอกไว้ว่าและตรงกับที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสย้ำอยู่บ่อยๆด้วยว่า

"อุปมาดุจคนที่กำลังมีไฟลุกไหม้อยู่บนศีรษะ"

คนที่ไม่รู้ตัวว่าไฟกำลังลุกไหม้อยู่บนหัวของตัวเอง ไม่รีบดับไฟ นั่นแหละ
เลวร้ายนักหากไม่รีบรู้ตัวแก้ไขก็จะตายเปล่าด้วยพิษไฟนั้น

แต่นี่คุณ Riva T. รู้ตัวแล้ว แต่ยังมัวไปเที่ยวถามคนโน้นคนนี้ถึงวิธีดับไฟบนหัวของตัวเอง

การดับไฟที่กำลังลุกไหม้บนหัวหรือตามตัวของเรานี้ คุณ Riva T. คิดว่ามันจะยากเกินความสามารถหรือสามัญสำนึกที่เรามีอยู่หรือเปล่าครับ
คิดดูดีๆนะครับว่าเราอาจพึ่งตัวเองได้ทันที โดยรีบเอาวัสดุอุปกรณ์ ทรัพยากรที่เรามีอยู่รอบตัวในตัวมาระดมดับไฟ

คุณมีความสามารถจะดับไฟให้ตัวเองอยู่แล้ว เพียงแต่รีบมอง รีบสังเกตย้อนเข้าไปในตัวในใจของคุณเองก็จะพบเหตุที่มาของไฟ วิธีดับไฟและดับไฟได้ด้วยตัวเองอย่างรวดเร็ว

จงลงมือทำด้วยการ

"สำรวมกายใจ มานิ่งรู้ นิ่งสังเกต ปัจจุบันอารมณ์ จนดับไปหรือเปลี่ยนไปต่อหน้าต่อตา โดยไร้ปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ"

ทำได้เพียงแค่นี้วันละครึ่งถึง 1 ชั่วโมงก่อน คุณจะได้พบว่าไฟร้อนแห่งทุกข์ที่คุณกำลังได้รับ จะทุเลาเบาบางลงทุกวันเวลานาทีตราบที่คุณยังขยัน

นิ่งดูนิ่งสังเกตกายใจ

ลงมือดับไฟตามวิธีนี้ทันทีเลยนะครับ คุณจะได้รับผลเป็นความสุขเย็นทันทีที่ลงมือทำ
:72:

การโพสต์นี้ได้ถูกแก้ไขโดย อโศกะ: 20/06/2017 - 11:07

0



#6 ผู้ใช้ออฟไลน์   อโณ นีมัตร ไอคอน

  • ตอบ 500+
  • PipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 807
  • สมัคร: 01/07/2005

ตอบ: 20/06/2017 - 14:15

ทำงานด้วยจิตว่าง คือว่างจากกิเลสไม่ได้โลภทำงานเพราะอยากได้ตำแหน่งโดยไม่สนใจผลของงานหรือตัวเนื้องานจริงๆ ไม่ได้โกรธประชดใครหรืออะไร ไม่ได้หลงคือทำงานแบบซังกะตาย เช้าชามเย็นชามทำไปวันๆไร้สติไร้ความหมาย
เรามีสติมีสมาธิทำงานให้ดีมีประสิทธิภาพ ตัวผลงานที่สำเร็จดีแล้วมันก็ส่งเสริมตำแหน่งหน้าที่หรืออื่นๆตามมาเองเป็นธรรมดา ถ้ามีเหตุที่ดีเช่นนี้แล้วก็มีปัจจัยที่ดีเอื้ออำนวยเช่น หัวหน้างานที่ดี เขาก็ส่งเสริมเราไปเอง มันต้องมีพร้อมทั้งเหตุที่ดีและปัจจัยที่ดีผลลัพธ์ที่ดีจึงตามมา

การปฏิบัติธรรมต้องปฏิบัติทั้งตอนที่สุขและตอนที่ทุกข์ด้วยครับ ขยันก็ปฏิบัติขี้เกียจก็ปฏิบัติ สุขก็ปฏิบัติทุกข์ก็ปฏิบัติ การปฏิบัติก็คือ"รู้"ไปที่ความเป็นจริงที่เกิดขึ้น ยอมรับมันตามความเป็นจริง แค่รู้ขึ้นมาก่อน หลุดออกมาจากความไม่ชอบทุกข์นั้นให้ได้ก่อน แค่"รู้"เฉยๆ แค่รู้สึกตัวขึ้นมาเป็นขณะๆ เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาดีแล้ว มีสติดีแล้ว ปัญญาก็จะตามมาเองครับ

ในทางตรงข้ามต่อให้ชีวิตเพอร์เฟ็ค สมบูรณ์ดีไปหมดทุกอย่าง หน้าที่การงานดีมีเงินใช้แบบไม่ต้องกังวล มีแฟนที่ดี มีครอบครัวที่ดี สัตว์เลี้ยงสุขภาพดีน่ารักช่วยผ่อนคลายเราได้ยามที่เราเหนื่อย ....แล้วสุดท้ายยังไงครับ
เราก็ต้องจากสิ่งที่มันดีดีเหล่านี้ไปอยู่ดี ถ้าเราไม่ได้เป็นฝ่ายจากมันไป มันก็จะเป็นฝ่ายที่ค่อยๆจากเราไปทีละอย่างสองอย่างอยู่ดี ความเป็นจริงของโลกและชีวิตมันเป็นอย่างนี้ คุณค่าของชีวิตคนเราอยู่ที่การได้เรียนรู้ความสุขความทุกข์จนเข้าใจความเป็นจริงของโลก ยอมรับความเป็นจริงในระดับสัจจะเหล่านี้ได้และปล่อยวางความกระหายอยากที่จะผลักไสความทุกข์หรือกระหายอยากที่จะไขว่คว้าเอาแต่ความสุขอยู่อย่างเดียว ทั้งๆที่ความเป็นจริงทุกอย่างล้วนไม่คงที่ ไม่ถาวร ไม่มีแก่นสารสาระที่แท้จริงให้เราพึ่งพาได้เลย ...จิตใจเราเองที่เข้าใจความจริง ยอมรับความจริง และเห็นแจ้งในความจริงแล้วนั่นแหละมีคุณค่ามาก มีความสุขมาก และใช้พึ่งพาได้ไปตลอดเส้นทางของชีวิต
อยากดูกาย=ผิด , รู้ไปเลยว่ากายเป็นอย่างไร=ถูก
อยากดูจิต=ผิด , รู้ไปเลยว่าจิตเป็นอย่างไร=ถูก

ปัญหาใดๆในการปฏิบัติธรรม เมื่อเราใช้วิมังสาตรองดูแล้ว ก็ไม่พ้นเรื่องของมรรคอันมีองค์๘ที่ยังไม่บริบูรณ์นั่นเอง
0



#7 ผู้ใช้ออฟไลน์   reuters ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 223
  • สมัคร: 07/04/2009

ตอบ: 20/06/2017 - 19:51

ทุกข์มันกำเริบอย่างแรง นั่งสมาธิไม่ได้แน่ๆ เพราะฟุ้งซ่านอย่างแรง ต้องระบายมันออกไปบ้าง เช่น คุยLineกับเพื่อน หรือหาคนคุยเยอะๆ

บทเรียนราคาแพง
โยม : หลวงปู่ครับ ทำไมผมยิ่งทำบุญ ยิ่งปฏิบัติธรรม ยิ่งทำสมาธิก็เหมือน ยิ่งทุกข์เหลือเกินครับ
ทั้งปัญหาครอบครัว ปัญหาสุขภาพ ปัญหาการเงิน ไม่รู้อะไรประดังประเดเข้ามาตลอดครับผมหลวงปู่

หลวงปู่ : เวลาคุณทำบุญ เวลาคุณปฏิบัติ มันกระทบกับเงินทองหรือเวลาปกติของคุณหรือเปล่า

โยม : เปล่าครับผม เวลาผมทำบุญผมก็ไม่ได้ลำบาก เงินทองก็เป็นส่วนเหลือจากการเก็บการดูแลครอบครัวแล้ว
การปฏิบัติของผมก็กระทำโดยไม่กระทบกระเทือนใคร พ่อแม่ พี่น้อง ลูกเมียก็อนุโมทนา แต่มันก็มีปัญหาเรื่องอื่นๆเข้ามาไม่ขาด

หลวงปู่ : คุณ เวลาคุณปฏิบัติคุณก็ต้องการพระนิพพานใช่หรือเปล่า นิพพานก็ต้องหนีโลก ต้องเบื่อโลก ถ้ามันไม่มีปัญหาเข้ามาคุณจะหนีโลกได้อย่างไร ถ้าคุณยังหวังสุขในโลกนี้ นิพพานของคุณก็เป็นนิพพานหลอกตัวเองหล่ะสิ โลกเป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดปัญหาที่เข้ามาคือบทเรียน มารทั้งหลายคือครูของเรา เมื่อคุณปฏิบัติสูงๆขึ้นไป ปัญหามันก็จะสูงขึ้นไปด้วย ปัญญาคุณแค่อนุบาลปัญหามันก็อนุบาล บทเรียนก็อนุบาล ครูก็ครูสอนอนุบาล แต่เมื่อคุณเรียนปริญญา ปัญญาระดับปริญญา ปัญหามันก็ต้องปริญญา บทเรียนก็บทเรียนปริญญา ครูก็ครูสอนปริญญา คุณเรียนปริญาจะเอาข้อสอบเด็กน้อยอนุบาลมาสอบคุณมันจะสมกับภูมิปัญญาคุณหรือปฏิบัติเพื่อแสวงหาปัญญา เมื่อปัญญาเราสูงขึ้น ปัญหามันก็สูงขึ้น บทเรียนมันก็ยากขึ้น มารมันก็เก่งขึ้น คุณสอบตกจะหาว่าครูออกข้อสอบยากหรือ หรือจะโทษว่าตนเองเตรียมตัวสอบไม่ดี คุณเอ้ยโลกมันสอนเรา บางทีก็สนุกสำราญ บางทีก็เศร้าโศก บางทีก็ทารุณโหดร้าย คุณต้องได้เรียนทุกบท คุณจะบอกว่า

ไม่ชอบวิชานี้ไม่เรียนมันไม่ได้ เราชอบสุขเราเกลียดทุกข์ แต่เราก็ต้องเรียนทั้งสองอย่าง เมื่อคุณผ่านการสอบหนึ่งครั้ง คุณก็จะพัฒนาไปอีกขั้นบทเรียนบางบทมันอาจจะแพงไปสักหน่อยต้องแลกมาด้วยเงินทอง อวัยวะหรือแม้แต่ชีวิต แต่คุณอย่าลืมนะวิชาดีราคามันต้องแพง โลกสอนให้คุณรู้จักโลกในทุกรูปแบบทุกรสชาติ คุณจะได้เบื่อโลกหน่ายโลกอย่างแท้จริง นิพพานของคุณก็จะเป็นนิพพานจริงๆ อย่าพึ่งลาออกจากโรงเรียนกลางคันก็แล้วกัน คุณเชื่อเถอะว่าถนนเส้นนี้ผู้ปฏิบัติล้วนผ่านมาแล้วทุกคน ท่านเหล่านั้นก็เคยทุกข์อย่างคุณท่านยังผ่านไปได้ ให้เชื่อมั่นในคุณพระพุทธเจ้าพระธรรมคำสั่งสอนและพระอริยะสงฆ์ที่ท่านผ่านไปก่อน ให้เชื่อว่าท่านเหล่านั้นไม่หลอกเราแน่ เข้าใจนะ
https://www.facebook...83049331740366/
รูปภาพถูกใส่ลงไปแล้ว

การโพสต์นี้ได้ถูกแก้ไขโดย reuters: 20/06/2017 - 19:51

0



#8 ผู้ใช้ออฟไลน์   sssboun ไอคอน

  • ตอบ 4000+
  • PipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 4210
  • สมัคร: 16/05/2007

ตอบ: 20/06/2017 - 21:07

แสดงข้อความที่โพสต์reuters [ 20/06/2017 - 19:51 ]

ทุกข์มันกำเริบอย่างแรง นั่งสมาธิไม่ได้แน่ๆ เพราะฟุ้งซ่านอย่างแรง ต้องระบายมันออกไปบ้าง เช่น คุยLineกับเพื่อน หรือหาคนคุยเยอะๆ

บทเรียนราคาแพง
โยม : หลวงปู่ครับ ทำไมผมยิ่งทำบุญ ยิ่งปฏิบัติธรรม ยิ่งทำสมาธิก็เหมือน ยิ่งทุกข์เหลือเกินครับ
ทั้งปัญหาครอบครัว ปัญหาสุขภาพ ปัญหาการเงิน ไม่รู้อะไรประดังประเดเข้ามาตลอดครับผมหลวงปู่

หลวงปู่ : เวลาคุณทำบุญ เวลาคุณปฏิบัติ มันกระทบกับเงินทองหรือเวลาปกติของคุณหรือเปล่า

โยม : เปล่าครับผม เวลาผมทำบุญผมก็ไม่ได้ลำบาก เงินทองก็เป็นส่วนเหลือจากการเก็บการดูแลครอบครัวแล้ว
การปฏิบัติของผมก็กระทำโดยไม่กระทบกระเทือนใคร พ่อแม่ พี่น้อง ลูกเมียก็อนุโมทนา แต่มันก็มีปัญหาเรื่องอื่นๆเข้ามาไม่ขาด

หลวงปู่ : คุณ เวลาคุณปฏิบัติคุณก็ต้องการพระนิพพานใช่หรือเปล่า นิพพานก็ต้องหนีโลก ต้องเบื่อโลก ถ้ามันไม่มีปัญหาเข้ามาคุณจะหนีโลกได้อย่างไร ถ้าคุณยังหวังสุขในโลกนี้ นิพพานของคุณก็เป็นนิพพานหลอกตัวเองหล่ะสิ โลกเป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดปัญหาที่เข้ามาคือบทเรียน มารทั้งหลายคือครูของเรา เมื่อคุณปฏิบัติสูงๆขึ้นไป ปัญหามันก็จะสูงขึ้นไปด้วย ปัญญาคุณแค่อนุบาลปัญหามันก็อนุบาล บทเรียนก็อนุบาล ครูก็ครูสอนอนุบาล แต่เมื่อคุณเรียนปริญญา ปัญญาระดับปริญญา ปัญหามันก็ต้องปริญญา บทเรียนก็บทเรียนปริญญา ครูก็ครูสอนปริญญา คุณเรียนปริญาจะเอาข้อสอบเด็กน้อยอนุบาลมาสอบคุณมันจะสมกับภูมิปัญญาคุณหรือปฏิบัติเพื่อแสวงหาปัญญา เมื่อปัญญาเราสูงขึ้น ปัญหามันก็สูงขึ้น บทเรียนมันก็ยากขึ้น มารมันก็เก่งขึ้น คุณสอบตกจะหาว่าครูออกข้อสอบยากหรือ หรือจะโทษว่าตนเองเตรียมตัวสอบไม่ดี คุณเอ้ยโลกมันสอนเรา บางทีก็สนุกสำราญ บางทีก็เศร้าโศก บางทีก็ทารุณโหดร้าย คุณต้องได้เรียนทุกบท คุณจะบอกว่า

ไม่ชอบวิชานี้ไม่เรียนมันไม่ได้ เราชอบสุขเราเกลียดทุกข์ แต่เราก็ต้องเรียนทั้งสองอย่าง เมื่อคุณผ่านการสอบหนึ่งครั้ง คุณก็จะพัฒนาไปอีกขั้นบทเรียนบางบทมันอาจจะแพงไปสักหน่อยต้องแลกมาด้วยเงินทอง อวัยวะหรือแม้แต่ชีวิต แต่คุณอย่าลืมนะวิชาดีราคามันต้องแพง โลกสอนให้คุณรู้จักโลกในทุกรูปแบบทุกรสชาติ คุณจะได้เบื่อโลกหน่ายโลกอย่างแท้จริง นิพพานของคุณก็จะเป็นนิพพานจริงๆ อย่าพึ่งลาออกจากโรงเรียนกลางคันก็แล้วกัน คุณเชื่อเถอะว่าถนนเส้นนี้ผู้ปฏิบัติล้วนผ่านมาแล้วทุกคน ท่านเหล่านั้นก็เคยทุกข์อย่างคุณท่านยังผ่านไปได้ ให้เชื่อมั่นในคุณพระพุทธเจ้าพระธรรมคำสั่งสอนและพระอริยะสงฆ์ที่ท่านผ่านไปก่อน ให้เชื่อว่าท่านเหล่านั้นไม่หลอกเราแน่ เข้าใจนะ
https://www.facebook...83049331740366/
รูปภาพถูกใส่ลงไปแล้ว

:09:

เรียนทางโลกไม่รู้จักจบ แต่เรียนทางธรรมย่อมนำชีวิตสู่ความสงบสุข

:82:
ขอให้ทุกท่านจงมีความสุขกายสุขใจ
ขอให้มีความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต การงานและครอบครัว

ขอให้หายจากโรคร้ายในเร็ววัน
ขอให้พบแต่สิ่งที่ดีๆ และคนดีๆ

ขอให้ดวงปัญญาจงบังเกิดแด่ท่านในเร็ววัน
ขอให้เจริญในธรรม และนำไปปฏิบัติให้ยิ่งๆขึ้นไป
0



#9 ผู้ใช้ออฟไลน์   Jigsaw of destiny ไอคอน

  • ตอบ 400+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 428
  • สมัคร: 28/12/2006

ตอบ: 23/06/2017 - 23:59

สวัสดีค่ะ :09:

ผ่านมาหลายวันแล้ว...เจ้าของกระทู้น่าจะรู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วนะคะ...

ป้าจิ๊ก เห็นว่าคุณเขียนมาว่าอยากระบายความทุกข์ใจ...เลยอยากเข้ามาเป็นกำลังใจให้ค่ะ...

แต่หากแม้นว่า...อยากได้ คำแนะนำ...เรื่องการทำใจ...ฝึกใจ...หรือการภาวนาให้เจริญยิ่งๆขึ้นไป....

ที่นี่ก็ยังพอมีเพื่อนแวะเข้ามาเยี่ยมเยือนอยู่บ้าง...

เพราะเท่าที่ป้าจิ๊กโฉบๆเข้ามา....ก็ยังเห็นมีท่าน..ผู้เข้ามาอย่างสม่ำเสมออยู่หลายท่าน...



ป้าจิ๊กขอให้ข้อสังเกตุคุณเป็นข้อๆนะคะ...อาจจะทำให้คุณได้มีกำลังใจ...ในการสู้ต่อไปค่ะ


อ้างอิง

ตอนนี้ทุกข์มาก...งานทั้งทางโลก ทางธรรมไม่ประสบความสำเร็จเลย มีแย่แย่ลง เพราะความไม่อยากได้ตำแหน่งอะไรแล้ว แต่ยังตั้งใจทำงานเหมือนเดิม


ทำไมถึงรู้สึกแย่ละคะ...ในเมื่อไม่ได้อยากได้ตำแหน่งอะไร...และก็ยังตั้งใจทำงานเหมือนเดิม....ก็น่าจะรู้สึกดีนี่คะ...

อ้างอิง

ตอนนี้พ่อเสีย...ครอบครัวก็ไม่สามัคคีกัน


คุณพ่อท่านเสีย...ป้าจิ๊กเสียใจด้วยค่ะ...แต่อยากจะบอกว่า...ไม่ใช่ว่าท่านจะลาจากโลกนี้ไปเพียงคนเดียวเมื่อไร..แม้ใครๆ..รวมทั้งตัวป้าจิ๊กเองสักวันก็ต้องลาจากโลกนี้เช่นกันคะ...

ครอบครัวก็ไม่สามัคคีกัน....แสดงว่ายังมีสื่งที่คุณคาดหวัง...คุณอยากได้อะไร..จากพวกเขาหรือเปล่าคะ...

คุณอยากเปลี่ยนพวกเขา...ให้เป็นดั่งใจคุณอยู่หรือเปล่า...(ป้าจิ๊กสงสัย...ทำได้ด้วยหรือคะ..เปลี่ยนใครๆให้เป็นดั่งใจเราต้องการ...แม้ตัวเรา..บางอย่างเรายังเปลี่ยนไม่ได้เลย...และหากแม้นว่าคุณสามารถเปลี่ยนตัวเองได้. ..คุณได้เปลี่ยนเป็นตัวอย่างให้พวกเขาเห็นหรือยังคะ )

อ้างอิง

สัตว์เลี้ยงก็ป่วยหาหมอทุกเดือน
ทำให้ต้องลางาน โดยบอกเหตุผลจริงกับเจ้านายไม่ได้
เจ้านายไม่ชอบ...


สัตว์เลี้ยงป่วยต้องหาหมอทุกเดือน....สามารถย้ายที่รักษา...ไปที่ๆเขาเปิดทำการในวันหยุดและตลอด 24 ชม.ได้หรือไม่คะ...หรือขอนัดในวันที่เราสามารถพาไปได้หรือไม่คะ...

หรือสามารถไหว้วานให้ใครพาไปหาหมอแทนคุณได้หรือไม่คะ

ทางออกมีอยู่นะ..อยู่ที่คุณมองเห็นมันหรือเปล่า....

และหากมันไม่สามารถจริงๆ...นั่นอยู่ที่การตัดสินใจของคุณแล้วล่ะ...และแล้วแต่บุญวาสนาของเจ้าสัตว์เลี้ยงของคุณด้วย...ว่ามันมีกับใครบ้าง...
และคุณจะช่วยมัน...ทำให้มันได้แค่ไหน...

อ้างอิง

วันๆมีแค่ตื่นมาใส่บาตร ให้ยาสุนัขที่ไม่สบาย ไปทำงาน เย็นกลับมาให้ยาสุนัข นอน


นี่แหละทำให้เห็นว่า...คุณได้ทำสิ่งใดไปบ้าง..

วันๆตื่นมาใส่บาตร...ได้ทำความดีแล้วหรือยังคะ

ให้ยาสุนัขที่ไม่สบาย...ได้ทำความดีแล้วหรือยังคะ

ไปทำงาน...(จากข้างต้นที่ว่าตั้งใจทำงานเหมือนเดิม)....ได้ทำความดีแล้วหรือยังคะ

เย็นกลับมาให้ยาสุนัข...ได้ทำความดีแล้วหรือยังคะ....

นอน...

ก่อนนอนขอเพิ่มอีกนิด...ได้ระลึกถึงความดี...ที่ได้กระทำมาทั้งวันแล้วหรือยังคะ...

และหากว่ายังได้ตื่นมาในวันพรุ่งนี้...จะทำความดีให้ยิ่งๆขึ้นไปอีก..ได้หรือไม่คะ.. :33:


อ้างอิง

รู้สึกไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดี..มันไม่มีความสุขเหมือนช่วงที่ปฏิบัติธรรมเลย..แต่ตอนนี้แค่นั่งสมาธิยังไม่ได้เลย...


นี่แหละบททดสอบคุณแหละ...นี่แหละเวลาปฎิบัติธรรมที่ดี...

ไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดี...ป้าจิ๊กถามตรงๆเลยนะคะ...(หากทำให้โกรธป้าจิ๊กขออภัยล่วงหน้าค่ะ)....

คุณคิดว่านอนไปแล้วพรุ่งนี้คุณจะได้ตื่นมาอีกไหมคะ....หากว่าพรุ่งนี้อาจจะไม่ได้ตื่นแล้ว...

วันนี้...ทำดีให้ถึงที่สุด...เท่าที่จะทำได้หรือยังคะ...

คงไม่มีอะไรค้างคาใจแล้วเน๊อะ....

:33: เป็นกำลังใจให้ค่ะ :33:

:33: :09: :33:
[color="#2E8B57"][size="4"]ทำเหตุให้ดีที่สุด และเมื่อปัจจัยถึงพร้อม นิพพานคงอยู่ไม่ไกล[/size][/color]
1



#10 ผู้ใช้ออฟไลน์   ngodngam ไอคอน

  • ตอบ 2000+
  • PipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 2353
  • สมัคร: 21/10/2009

ตอบ: 24/06/2017 - 11:30

อนุโมทนากับ คห ๙ ครับ :09:
ขอนอบน้อมแต่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ด้วยเศียรเกล้า
0



คำตอบต่อไป: ไม่มี
หน้า 1 จาก 1
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

1 ผู้ใช้กำลังอ่านกระทู้นี้
0 สมาชิก, 1 ผู้เยี่ยมชม, 0 ผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อ