ลานธรรมเสวนา: หลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร - ลานธรรมเสวนา

เข้าไปดูเนื้อหา

  • (8 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • 3
  • สุดท้าย »
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

หลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร ปฏิปทา วัตรปฏิบัติ และหลวงปู่สอนศิษย์จากหนังสือพุทโธ

#0 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 13/10/2010 - 00:23

หลวงปู่ผู้พูดน้อย

ปฏิปทาหลวงปู่นั้นท่านไม่พูดอะไรมาก แม้กระทั่งประวัติส่วนองค์ท่าน ท่านก็เล่าเพียงสั้นๆเท่านั้น ส่วนใหญ่ท่านจะปฏิบัติให้เห็นมากกว่าการเอ่ยด้วยถ้อยคำ หากจะสอนสิ่งใดก็เพียงปรารภอุบายธรรมสั้นๆพอให้ตรงกับอุปนิสัยของผู้นั้น โดยท่านปรารภทีเดียวเท่านั้น แล้วแต่ผู้ฟังจะนำไปพิจารณาทางปํญญาได้มากน้อยเพียงใด เช่น " ไปอยู่กรุงเทพ เดี๋ยวหลงแสง หลงสี กินแต่ของดี ขี้เหม็น" เพื่อเตือนสติพระผู้ติดตาม สมัยหลวงปู่ท่านเข้ารับการรักษาอาพาธที่กรุงเทพมหานคร


เป็นพระยากที่สุด


หลวงปู่ท่านอยู่อย่างพระภิกษุผู้ยากจน ไม่ขอไม่ร้องในเหตุเกินควรแก่ฐานะพระภิกษุสงฆ์ ท่านไม่เคยขอร้อง ไม่เคยออกปากอยากได้ อยากมี อยากเป็นอะไรๆ กับใคร แม้แต่กับญาติพี่น้อง ท่านมีความเป็นอยู่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องอย่างสม่ำเสมอ นับแต่ปี ๒๔๗๘ ที่ได้บวชมา อาหารบิณฑบาต ๑ มื้อ ก็เพียงพอต่อสังขารร่างกายของท่าน ให้อยู่ปฏิบัติธรรมต่อไปได้อย่างบริบูรณ์ยิ่ง

บริขารก็เช่นกัน ท่านอาศัยเพียงผ้า ๓ ผืนฉันในบาตร อยู่ในอาสนะพอควร หนักแน่นด้วยธรรมปฏิบัติ เจริญศีล เจริญภาวนา ครั้งหนึ่งท่านเคยปรารภว่า "พระพุทธเจ้าท่านเป็นพระมหากษัตริย์ ท่านยังสละออกป่า อนาถานอนกลางดิน กินของชาวบ้าน จนสำเร็จมรรคผลนิพพาน นั่น... นี่เราเป็นคนด้อยวาสนา เป็นชาวนา จะเอาอะไรให้มากกว่านี้ พระนั้นมิใช่ว่าจะเป็นได้ง่ายๆ บวชเข้ามาเป็นผีเฉยๆก็มาก ลงนรกก็แยะไป เออ...เป็นพระน่ะมันยากที่สุด ไม่ใช่ว่าใครจะคิด จะทำ จะนึก เอาตามใจตัวเองนั้นไม่ได้หรอก บวชแล้วลืมตัวว่าเป็นพระก็ลงนรก เพราะยังพกเอาความหลงมาทำให้พระศาสนาสกปรก"

ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
1


  • (8 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • 3
  • สุดท้าย »
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

การตอบอื่นๆต่อกระทู้นี้



#1 ผู้ใช้ออฟไลน์   เภตรา ไอคอน

  • ตอบ 10000+
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 11633
  • สมัคร: 02/04/2009

ตอบ: 13/10/2010 - 12:20

:09: :09: :09:
อนุโมทนาค่ะ

(และมาจ่อคิวรออ่านต่อด้วยค่ะ :01: )
เรือ...ที่นายช่างต่อดีแล้วอย่างเข้มแข็ง เมื่อถูกคลื่นกระทบ ไม่เสียหายฉันใด
จิตของบุคคลใดเมื่อฝึกฝนให้ดีแล้ว คลื่นของกิเลสกระทบเข้า ย่อมไม่หวั่นไหว ก็ฉันนั้น

(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
1



#2 ผู้ใช้ออฟไลน์   ศานติไมตรี ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1158
  • สมัคร: 31/07/2009

ตอบ: 13/10/2010 - 17:22

สาธุครับ
1



#3 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 14/10/2010 - 15:34

การบิณฑบาต


หลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร ท่านเป็นพระที่เคารพและหนักแน่นต่อการบิณฑบาตเลี้ยงชีพ อันเป้นสิกขาบทสำคัญข้อหนึ่งของพระภิกษุที่จะต้องดำเนินตามรอยแห่งพระอริยะประเภณีที่สืบต่อกันมา
แม้ว่าวัยสังขารของท่านจะย่างเข้าสู่ปัจจิมวัยแล้ว ขณะที่ท่านยังสามารถพูดออกเสียงได้ แม้จะเจ็บไข้ หากพอไปได้ ท่างก็จะออกรับบิณฑบาตทุกวัน แม้ท่านไม่สามสรเดินได้เอง ท่านยังให้รถมารับท่านไปถึงแม้ว่าจะมีลูกศิษย์เป็นห่วงขอนิมนต์ท่านไว้เพียงไร จนแม้กระทั่งที่ท่านไม่สามารถฉันได้เอง อันเป็นผลเนื่องมาจากโรคเส้นโรหิตในสมองตีบท่านก็ยังสื่อสารให้รับรู้ว่าท่านจะออกรับบิณฑบาต วันหนึ่ง ท่านมีอาการเหนื่อยและมีฝนตกโปรย จึงขอนิมนต์หลวงปู่ไว้ว่า
ถาม "หลวงปู่ไม่เหื่อยหรือครับ ?"
หลวงปู่ตอบ "เหนื่อย"
ถาม "ถ้าอย่างนั้้น นิมนต์หลวงปู่ไม่ต้อองออกไปบิณฑบาตนะครับเพราะว่าฝนตก จะทำให้ไม่สบายได้"
แม้จะพยายามขอนิมนต์ห้ามหลวงปู่ไว้ หลวงปู่ก็ยังบอกให้ไปเอารถมารับ และ กล่าวต่อท้ายว่า "ไปใกล้ๆ พอได้กิน"

เมื่อเป็นดังนี้แล้ว ก็ไม่เคยต้านทานหลวงปู่ท่านอีกเลย ยิ่งเมื่อย้อนกลับไปศึกษาปฏิปทาเกี่ยวกับการออกรับบิณทบาตของท่านจากลูกศิษย์เก่าๆแล้วยิ่งต้องยอมท่าน เพราะสมัยก่อนนั้นท่านจะเคร่งครัดเรื่องการบิณฑบาตมากดังเรื่องที่จะยกมาให้ท่านผู้อ่านได้พิจารณากัน คือ

สมัยเมื่อท่านมาพักจำพรรษาที่วัดประชาชุมพลพัฒนารามปีแรกนั้นหลวงปู่ท่านก็ได้เข้าไปบิณฑบาตโปรดญาติโยมในกองบิน ๒๓ ซึ่งอยู่ไม่ห่งจากวัดมากนัก และยังไม่มีใครรู้จังหลวงปู่มาก่อน เพราะเป็นพระรูปแรกที่เข้าไปบิณฑบาทที่นั่น จึงทำให้ไม่มีใครเตรียมตัวใส่บาตรให้ท่าน

ด้วยอุบายภายในของหลวงปู่ องค์ท่านจะเมตตาโยมผู้หนึ่ง ซึ่งไม่เคยใส่บาตรท่านเลย แม้ท่านจะไปหยุดยืนรออยู่ที่หน้าบ้านทุกวันก็ตาม วันหนึ่ง เมื่อหลวงปู่บิณฑบาตมาถึงบ้านหลังนี้อีก หลวงปู่ก็ได้เดินขึ้นไปบนบ้านโดยเจ้าของบ้านไม่ทันตั้งตัว แล้วหลวงปู่ก็ถามว่า
"มีหมากเขียบกินบ่?" (มีน้อยหน่ากินมั้ย?)
เมื่อเจ้าของบ้านตอบว่าไม่มี หลวงปู่ก็กลับออกมา แล้วกลับมาใหม่ในวันรุ่งขึ้น สะพายบาตรพร้อมกับถือถุงน้อยหน่ามาด้วย เพื่อที่จะนำมาให้กับเจ้าของบ้านหลังนี้นั่นเอง(สมัยก่อนนั้นในวัดหลวงปู่ปลูกต้นน้อยหน่า จำนวนมาก)ได้เคยถามเรื่องนี้กับหลวงปู่ หลวงปู่ก็จะหัวเราะพร้อมกับบอกว่า
"เฮ็ดปานนั้น จำเป็นก็ต้องใส่บาตรเฮาตั้ว!"
(ทำขนาดนั้น จำเป็นก็ต้องใส่บาตรให้เราสิ)

หลังจากวันนั้นเจ้าของบ้านหลังนั้นก้ใส่บาตรหลวงปู่เรื่อยมา

อีกเรื่อง สมัยที่หลวงปู่ท่านไปผ่าตัดกระจกตาที่ร.พ. จักษุรัตนิน ลูกศิษย์ที่ดูแลท่านเล่าให้ฟังว่า หลังจากวันรุ่งขึ้นที่หลวงปู่ผ่าตัดเสร็จหลวงปู่ก็นำผ้าที่ปิดตาออกแล้วลุกขึ้นทำท่าเหมือนจะไปทางไหน ลูกศิษย์จึงถามท่านว่า
"หลวงปู่จะไปไหน?"
ท่านว่า
"จะไปบิณฑบาตร"
ทำให้ลูกศิษย์เตรียมตัวแทบไม่ทัน พร้อมทั้งยังสงสัยว่าทำไมหลวงปู่ท่านจึงไม่มีอาการอะไรเลย เพราะเพิ่งผ่าตัดกระจกตาไปเพียงคืนเดียวเท่านั้น
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#4 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 15/10/2010 - 16:13

ไม่ลาสิกขาให้ใคร

เกี่ยวกับการลาสิกขาของพระเณร หลวงปู่ท่านไม่เคยทำพิธีลาสิกขาให้ใคร ตรงกันข้ามท่านมักจะบอกให้บวชเสียมากกว่า แต่ถ้าใครมาลาสิกขา ท่านก็บอกให้ไปลาสิกขากับท่านองค์นั้นองค์นี้แทน แม้ในหนังสือสวดมนต์หลวงปู่ท่านว่า
"ไม่ควรมีบทลาสิกขา ถ้าจะมีให้ลงพิธีบวชถึงจะถูกต้อง บทลาสิกขาไม่ต้องเอามาลงไว้ มันไม่ใช่แนวทาง"

ในวันออกพรรษาปี ๒๕๔๕ หลวงปู่ท่านได้ให้โอวาทแก่พระเณรว่า
"ออกพรรษาแล้วผู้ได๋ซิสิกก็สิก ผู้ได๋ซิอยู่ก็อยู่ อยู่ตายคาผ้าเหลืองนำกันนี่ล่ะ" (ออกพรรษาแล้ว ใครจะสึกก็สึก ใครจะอยู่ก็อยู่ อยู่ตายคาผ้าเหลืองด้วยกันนี่ล่ะ)
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#5 ผู้ใช้ออฟไลน์   ธรรมอุทิศ_261249 ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1602
  • สมัคร: 26/12/2006

ตอบ: 15/10/2010 - 22:40

:09: :09: :09:
1



#6 ผู้ใช้ออฟไลน์   ศานติไมตรี ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1158
  • สมัคร: 31/07/2009

ตอบ: 16/10/2010 - 22:15

สาธุครับ
1



#7 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 18/10/2010 - 17:20

มั่นคงต่อพระวินัย รักสะอาดและประหยัด

เรื่องแรกที่จะขอยกขึ้นมา ณ ที่นี้ คือ ประมาณตันปี พ.ศ.๒๕๔๖ หลวงปู่มีอาการอาพาธต้องเข้ารับการรักษาทีั่่โรงพยาบาล ทำการตรวจเลือดพบว่า ความเข้มข้นเลือดของหลวงปู่ต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ ต้องหาสาเหตุว่ามีแผลในระบบทางเดินอาหารหรือไม่ โดยส่องกล้องตรวจ เบื้องต้นให้ฉันยาระบายเพื่อขับถ่ายของเสียในระบบทางเดินอาหาร แต่องค์ท่านไม่สามารถขับถ่ายได้ จึงต้องใช้วิธีสวนร่วมด้วย ในขณะที่ท่านมีอาการอ่อนเพลียอยู่นั้น ผู้ล้วงช่วยก็กำลังตั้งใจมาก จึงบอกให้ท่านเบ่ง หลวงปู่จึงพูดออกมาทั้งๆที่มีเวทนาขณะนั้นว่า "ในพระวินัย เพิ่นบ่ให้เบ่งเด้อ" (ในพระวินัยของพระห้ามมิให้ออกแรงเบ่งในขณะขับถ่าย)

อีกเรื่องหนึ่ง คือในช่วงเวลาที่หลวงปู่ยังแข็งแรงอยู่นั้น องค์ท่านจะนั่งรถกอล์ฟเพื่อตรวจดูบริเวณวัด ตรวจกุฏิหลังนั้นหลังนี้ หากพบว่ากุฏิหลังใดไม่มีพระอยู่ แต่เปิดประตูหน้าต่างทิ้งไว้ ท่านก็จะบอกคนขับรถลงไปปิดให้เรียบร้อยเสียก่อนที่ท่านจะผ่านไป ซึ่งในธรรมวินัยนั้น "หากภิกษุจะออกจากกุฏิไปสู่อาวาสอื่น ต้องทำความสะอาดปิดประตูหน้าต่างให้เรียบร้อย เพื่อเป็นการรักษาสมบัติของสงฆ์ มิให้ชำรุดทรุดโทรมหรือเสียหายก่อนเวลาอันควร"

สำหรับเรื่องความรักสะอาดของหลวงปู่นั้น ท่านจะเน้นมากแต่ท่านไม่พูดมาก นานๆท่านจึงจะพูดออกมา ยกตัวอย่างเช่น เรื่องการถูพื้นกุฏิ เรื่องมีอยู่ว่า ที่พื้นห้องของหลวงปู่จะเป็นไม้ เวลามีผู้เข้ามากราบนมัสการท่านจะทิ้งรอยนั่ง รอยเท้าหรือรอยมือไว้ หลวงปู่ก็จะบอกให้เอาผ้ามาถูตามบริเวณพื้น ซึ่งท่านก็พูดครั้งเดียว แต่ก็แสดงให้รับรู้ว่า ท่านเป็นพระที่รักความสะอาดและรักความเรียบร้อย ไม่ว่าเรื่องใดหากท่านเห็นว่า สิ่งใดวางไม่อยู่ที่เดิมท่านก็จะบอกให้จัดการทันที หรือตู้ที่แง้มฝาไว้ ลิ้นชักที่ปิดไม่สนิท ท่านจะมองและให้แก้ไขทุกครั้งไป
หลวงปู่ท่านสอนต่อว่า "ไปอยู่ที่ไหนวัดไหน ให้ทำความสะอาดที่นั่น กวาดใต้กุฏิให้มันแปลน(สะอาด) อย่าขี้เกียจ"

เวลามีงานพิธีสำคัญภายในวัด หลวงปู่ท่านมีเมตตาออกดูลูกศิษย์ที่เตรียมงานอยู่เสมอๆ ท่านจะชอบมองดูคนทำงาน หรือเวลาท่านนอนท่านก็จะชอบมองดูพระเณรที่ทำความสะอาดทำข้อวัตรอยู่ในขณะนั้นโดยไม่ละสายตาเลย พระรูปใดทำอย่างไรท่านจะสังเกตหมด ถ้าไม่ทำอะไรท่านก็ไม่ว่าอะไร แต่ท่านจำไว้ แล้วคอยเล่าให้คนใกล้ชิดฟังว่า พระรูปใดเป็นแบบไหนคนนั้นเป็นแบบนั้นแบบนี้ และท่านจำไม่ลืม แม้นานเป็นปีหากได้ทำผิดพลาดให้เห็นแล้วไม่ลืม ที่สำคัญ ท่านเล่าให้คนอื่นฟังบ่อยด้วย...

ส่วนเรื่องความประหยัด จะขอยกตัวอย่างเรื่องการประหยัดไฟ หากท่านพิจารณาเห็นว่า หลอดไฟจุดใดในวัดไม่ได้ปิดไว้หรือเปิดไดยไม่จำเป็น ท่านก็จะบอกให้ไปปิดทันที บางครั้งท่านไม่ได้ออกไปตรวจนอกกุฏิ ท่านก็ยังรู้ว่า จุดนั้นจุดนี้ยังไม่ได้้ปิดไฟไว้ ท่านก็จะบอก แต่ท่านไม่ได้บอกบ่อยนักเพราะเมื่อท่านพูดแล้ว พระเณรต่างก็ระมัดระวังมากขึ้น

การโพสต์นี้ได้ถูกแก้ไขโดย เสรีชน 1: 18/10/2010 - 17:21

ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#8 ผู้ใช้ออฟไลน์   เภตรา ไอคอน

  • ตอบ 10000+
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 11633
  • สมัคร: 02/04/2009

ตอบ: 18/10/2010 - 21:02

มีเวลานิดนึงก็ขอหอบดอกไม้ :33: :33: :33: มานั่งชื่นชมที่นี่ ..ต่อ ค่ะ...ต่อ :92:
เรือ...ที่นายช่างต่อดีแล้วอย่างเข้มแข็ง เมื่อถูกคลื่นกระทบ ไม่เสียหายฉันใด
จิตของบุคคลใดเมื่อฝึกฝนให้ดีแล้ว คลื่นของกิเลสกระทบเข้า ย่อมไม่หวั่นไหว ก็ฉันนั้น

(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
1



#9 ผู้ใช้ออฟไลน์   กอบ ไอคอน

  • ตอบ 10000+
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: ผู้ดูแลระบบ
  • ตอบ: 12285
  • สมัคร: 23/01/2004

ตอบ: 19/10/2010 - 07:27

:33: :33: :33:
ไวรัสเรียกค่าไถ่ จะทำการเข้ารหัสไฟล์ในคอมพิวเตอร์ของเราทั้งหมดโดยเฉพาะไฟล์เอกสาร ทำให้เปิดใช้ไฟล์ไม่ได้ทั้ง Harddisk

ตอนนี้ทาง kaspersky ออกตัวถอดรหัสมาให้ครับ
ใครที่เจอไวรัสพวกนี้ ลองเข้าไปโหลดตัวแก้ไข ที่นี่นะครับ
http://support.kaspersky.com/viruses/utility#
1



#10 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 22/10/2010 - 02:14

วัตรปฏิบัติเดินจงกรม

ตลอดช่วงเวลาที่พระรูปหนึ่งได้มีโอกาสมาอยู่จำพรรษากับหลวงปู่พบว่า ทุกคืนองค์ท่านจะลุกขึ้นมาเดินจงกรมจับราวภายในกุฏิของท่านแม้ท่านจะชราภาพมากเดินไม่ไหว แต่ท่านก็ไม่มีอาการหวั่นไหวกลับมีความเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับองค์ท่านเลย โดยจะให้คนที่เฝ้าท่านพาท่านลงจากเตียงไปยังทางเดินจงกรม บางคืนท่านก็เดินได้มาก บางคืนท่านก็เดินได้น้อย จนกระทั่งคืนหนึ่ง...
เรื่องมีอยุ่ว่า ช่วงประมาณต้นปี ๒๕๔๖ ท่านเริมฉันอาหารน้อยลงบางวันฉันเพียง ๕ คำ ทำให้ท่านไม่ค่อยแข็งแรงเท่าที่ควร คืนหนึ่งเวลาประมาณสองนาฬิกา ท่านให้พาท่านนั่งรถเข็นไปเข้าทางเดินจงกรมเช่นเคย พอเดินได้สองรอบท่านก็หยุดนั่งรถเข็นและจะขึ้นเตียง ขณะที่จะนำท่าน ขึ้นจากรถเข็นนั้นหลวงปู่ก็มีอาการก้มหน้าแล้วหน้าท่านก็ฟุบลงบนบ่าของพระที่ดูแลท่านมีน้ำลายไหลออกเป็นทาง มีเม็ดเหงื่อออกท่วมตัว จึงได้จับท่านเงยหน้าขึ้นท่านก็ไม่ตอบสนองอันใด สังเกตว่าขณะนั้นท่านมีอาการตาลอย จึงรีบบีบคั้นตัวท่าน แล้วน้ำท่นขึ้นเตียงเช็ดตัวด้วยผ้าชุบน้ำหมาดๆ ทายาหม่องยาลม จนกระทั่งท่านรู้สึกตัวท่านก็หลับด้วยอาการอันอ่อนเพลีย
พอรุ่งเช้า คณะลูกศิษย์ก็นิมนต์หลวงปู่เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อตรวจร่างกาย หลังจากนำเลือดไปตรวจ พบว่าความเข็มข้นของเลือกต่ำ เป็นสาเหตุทำให้ท่านซึมลงพร้อมกับหมดสติดังกล่าว


พรากของเขียว


สำหรับเรื่อง การพรากของเขียว นั้น ในพระธรรมวินัยท่านห้ามไว้มิให้พระภิกษุพรากของเขียวให้หลุดออกจากที่มีการเด็ดใบไม้เป็นต้นถ้าละเมิดท่านปรับเป็นอาบัติปาจิตตีย์ แต่แล้วก็มีเหตุท่านเมตตาสอนจนได้ เรื่องมีอยู่ว่า ในบริเวณวัดของหลวงปู่ซึ่งก็มีพื้นที่ไม่มากนักทางพระเณรได้ทำการปลูกต้นไม้ยืนต้นไว้ตามที่ต่างๆ และต้องคอยดูแลตัดหญ้าไม่ให้ขึ้นปรกคลุมต้นไม้ที่ปลูกประมาณสองถึงสามปีจึงปล่อยได้
วันหนึ่งพระสองรูปเห้นว่าหญ้าขึ้นท่วมกล้าไม้แล้วไม่มีคนตัดลำพังสามเณรรูปเดียวคงทำไม่ไหว จึงพากันลงมือตัดเองเพราะหลวงปู่ยังไม่ทันกลับเข้าวัด จนถึงเวลาค่ำจึงพากันเข้าหาหลวงปู่ที่กุฏิ องค์ท่านถามทันที่ว่า"ใครตัดหญ้า" ก้ได้ตอบท่านตามจริง ใจหนึ่งก็กลัวแต่อีกใจหนึ่งกลับดีใจเพราะท่านรู้ทุกอย่างได้แม้ไม่ได้อยู่วัดในขณะนั้น สังครูหนึ่งองค์ท่านก็เมตตาเตือนสติว่า "อย่าไปหาตัดเอง ให้โยมเขามาตัดให้ บางคนเข้าวัดเแฉยๆมีแต่เอา ให้ใช้เขาตัดนะ ถ้าไม่มีคนตัดก้ปล่อยมันรกอยู่อย่างนั้นแหละ" คืนนัน้ทั้งคืนรู้สึกสุขใจที่ท่านเมตตาเตือนสติ เพราะปกติแล้ว องค์ท่านจะไม่พูดหรือไม่สนใจจะสอนใครง่ายๆ นัก


ชอบทดสอบความรอบครอบไหวพริบปฏิภาณ

หลวงปู่มีอุบายที่จะถามพระอยู่เรื่อยๆว่า อุปัชฌาย์ชื่ออะไร?อยู่วัดไหน? ใครเป็นพระกรรมวาจาจารย์? เมื่อมีพระอาคันตุกะมาพพักที่วัดก็จะามพระเณรว่า พระที่มาพักนั้นชื่ออะไร? ฉายาอะไร? มาจากวัดไหน? ให้พักกุฏิหลังไหน? ถ้าตอบชื่อท่านไม่ได้ท่านจะว่า "คนอะไรไม่มีชื่อ " ถ้าตอบได้ ท่านก็จะถามไล่เอาผู้ตอบจนมุม เช่นว้า พระที่มาพักนั้นเป็นคนบ้านไหน? อายุเท่าไหร่?่ เขาบวชที่ไหน? เป็นต้น ที่เป็นเช่นนี้หากพิจจารณาตามปัญญาที่น้อยนิดนี้ออกเป็นสองกรณี กรณีแรก หล่วงปู่ต้องการทราบว่า พระที่มาพักนั้น เป็นพระแท้มีสังกัดหรือไม่ อยู่ในความปกครองของใครจะได้ไม่ถูกหลอก เพราะสมัยนี้มีพระปลอมคอยเข้ามาทำลายพระพุทธศาสนาไม่น้อย ส่วนกรณีหลังพิจจารณาได้ว่า หลวงปู่ท่านต้องการทดสอบสติปัญญาของผู้ถูกถามว่ามีปฏิภาณไหวพริมมากน้อยเพียงใด ได้พูดคุยต้อนรับพระอาคันตุกะหรืไม่ แต่สำหรับหลวงปู่แล้วท่านไม่เคยติดขัดอะไรเลยเวลามีคนมาถามท่าน ท่านจะตอบได้หมดทุกคำถาม
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#11 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 30/10/2010 - 14:10

มรณสติ

เคยมีพระถามหลวงปู่ถึงวิธีภาวนาว่า ทำอย่างไรสมาธิถึงจะเกิดเพราะลองปฏิบัติแล้วแต่จิตยังไม่อยู่นิ่งเป็นสมาธิ หลวงปู่ก็เมตตาสอนว่า "ให้นับหนึ่งถึงสิบ ถ้าไม่อยู่ให้นับถึงยี่สิบ ถ้ายังไม่อยู่อีกให้นับถึงร้อยแต่ถ้ายังไม่อยู่อีก คราวนี้ให้บริกรรม ตายๆๆๆๆ"


รวมเรื่องเล่าถึงหลวงปู่

เคยสอบถาม "หลวงตาแตงอ่อน กลฺยาณธมฺโม" วัดป่าโชคไพศาลว่าสมัยที่ท่านอยู่วัดหนองผือ(นาใน) หลวงปู่อ่อนสาท่านเป็นอย่างไรบ้าง หลวงตาแตงอ่อนท่านเมตตาเล่าให้ฟังว่า "กุฏิของหลวงปู่อ่อนสาในครั้งนั้นเป็นกุฏิใบมะพร้าว ข้างกุฏืมีกกบากใหญ่(ต้นพวง) อยู่ทางฟากโพน(เนินดิน) ทิศใต้กุฏิหลวงตาแตงอ่อน ท่านไม่ค่อยพูดค่อยจากับใคร ไม่คลุกคลีกับใครอยู่เรียบๆเฉยๆ ต่างคนต่างทำความเพียรของใครของมัน ตัวหลวงปู่อ่อนสาเอง ท่านก็เป็นครูบาไม่ได้มาเอาวัตรใกล้ชิดกับหลวงปู่มั่น ปล่อยให้พระหนุ่มน้อยทำวัตรกับหลวงปู่มั่นไป โดยท่านคอยดูอยู่ห่างๆ"


วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ เวลาบ่ายสองโมง หลวงปู่ผ่าน ปญฺญาปทีโป และหลวงปู่บุญหนาได้มาเยี่ยมหลวงปู่ที่โรงพยาบาล หลวงปู่บุญหนาเมตตาเล่าให้ฟังว่า "สมัยตอนเป็นเณร หลวงปู่อ่อนสา ท่านมักจะหยอกท่านด้วยการล็อคคอ และเอารอยสักที่แขนซ้าย(รูปผู้หญิง) มาถูที่หน้าเรา" ท่านเล่าไปพลางหัวเราะพลาง

ภายหลังเมื่อหลวงปู่บุญหนาได้ญัตติเป็นพระแล้ว ก็ได้หลวงปู่อ่อนสาเป็นผู้พาพินทุผ้าและอธิษฐานผ้าทุกอย่าง หลวงปู่บุญหนาก็สงสัยว่า "แล้วกรดต้องอธิษฐานด้วยหรือเปล่า?" หลวงปู่อ่อนสาท่านจึงตอบว่า "อธิษฐานทำไม กางออกใช้เลย"

หลวงปู่บุญหนาเล่าต่อว่า สมัยก่อนไม่มีองค์ไหนเทศน์ มีอาจารย์เดียวคือหลวงปู่มั่น หลวงตามหาบัวก็เงียบ หลวงปู่อ่อนสา นี่ยิ่งเงียบมาก สมัยนั้นทุกองค์เงียบมาก เลาจะคุยกันต้องกระซิบ ส่วนใหญ่เวลาท่านมาพบกัน มักจะถามกันว่า "เป็นจั๋งได๋ ภาวนาเป็นจั๋งได๋" (เป็นอย่างไร ภาวนาเป็นอย่างไร) ไม่เหมือนสมัยนี้ พอมาพบกันก็ถามกันว่า "เป็นจั๋งได๋ ศาลาสร้างไปถึงไหนแล้ว?"

หลวงตาบุญเลิง วัดป่าบ้านหนองผือ (อดีตเคยเป็นผู้ใหญ่บ้านหนองผือ)เล่าให้ฟังว่า "ครั้งหนึ่งหลวงปู่มั่นท่านเทศน์ว่า "ถ้าใครกลัวตายจะไม่ได้อะไรกับเขา" ทำให้ครั้งนั้นพระที่จำพรรษากับหลวงปู่มั่น ต่างพากันออกวิเวกกัน ตัวหลวงปู่อ่อนสาเองครั้งนั้นท่านก็ไปวิเวกบ้านอุ่นโคก เมื่อถึงเวลากาลเข้าพรรษาท่านก็กลับมาจำพรรษาที่วัดป่าหนองผือแห่งนี้"

มีพระรูปหนึ่งเคยบวชเป็นสามเณรน้อยอยู่ที่วัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี เคยเห็นหลวงปู่เดินเข้ามาที่วัดนี้บ่อยๆ ซึ่งสมัยก่อนหลวงปู่ท่านมักจะเดินเท้ามาจากวัดของท่าน ถนนหนทางไม่สะดวกเหมือนปัจจุบัน พระรูปนี้เล่าให้ฟังว่า "แค่หลวงปู่เดินเข้าประตูวัดเท่านั้น สามเณรจะพากันหนีเข้ากุฏิเงียบหมดเลย เพราะว่าเกรงกลัวหลวงปู่มาก และหลวงปู่ท่านดุมากนะสมัยนั้น"
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#12 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 31/10/2010 - 08:44

บางเรื่องที่หายไป

เรื่องราวประวัติความเป็แมาของหลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร นั้นดูจะไม่เป็นที่กล่าวถึงกันนัก ทั้งที่หลวงปู่เองก็ถือได้ว่าเป็นศิษย์องค์สำคัญรูปหนึ่งของ ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระอาจารย์ใหญ่แห่งกองทัพธรรมภาคอีสาน หลวงปู่ได้เคยร่วมจำพรรษากับท่านพระอาจารย์มั่น ณ วัดป่าหนองผือนาใน อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร ในช่วงปีพ.ศ. ๒๔๘๘ - ๒๔๙๒ จวบจนท่านพระอาจารย์ใหญ่ละสังขาร

ท่านพระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน ท่านเองก็มีความสนิทสนมกับหลวงปู่มาก ยังเว้นที่จะกล่าวถ฿ง ด้วยว่าท่านคงจะเข้าใจในปฏิปทาที่ถือความวิเวกชอบอยู่องค์เดียวไม่คลุกคลีกับหมู่คณะของหลวงปู่ จึงไม่พบเรื่องราวของหลวงปู่อ่อนสาในข้อเขียนใดๆในหนังสือของท่านพระอาจารย์มหาบัว

ในหนังสือ "อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ พระอุดมสังวรวิสุทธิเถร (พระอาจารย์วัน อุตตโม) แห่ง วัดถ้ำอภัยดำรงธรรม อ.ส่องดาว จ.สกลนคร" ซึ่งท่านได้บันทึกประวัติของท่านด้วยลายมือของท่านเองว่า

"(หน้าที่ ๓๔)...พ.ศ. ๒๔๘๘ ข้าพเจ้าพักจำพรรษาอยู่ด้วยท่านอาจารย์ใหญ่ ที่วัดป่าภูริทัตถิราวาส บ้านหนองผือ ในการอยู่ของข้าพเจ้านั้นก็อยู่ด้วยความหวั่นวิตกในตนอยู่เสมอ จนแทบจะหายใจไม่อิ่มเหมือนกันเพราะความกลัวในท่านมากเหลือที่สุด ไม่ทราบว่าท่านจะขับให้ออกหนีในวันไหน ครั้นต่อมา "ท่านครูบาอ่อนสา" ก็เข้ามาเป็นเพื่อนร่วมหวั่นวิตกอีก...

(หน้า ๓๕)...ระหว่างก่อนเข้าพรรษานั้น มีพระเณรเข้ามาหาท่านไม่ค่อยขาดแทบทุกวัน เมื่อร่วมกันมากๆหน่อย เดี๋ยวก็ถูกท่านให้ขยายออกไป เหตุการณ์ย่อมเป็นอยู่อย่างนี้เสมอ ข้าพเจ้าคิดแต่ว่าถ้าเราไม่มีความผิดและไม่มีทิฐิมานะเข้าไปรบกวนวาระจิตของท่านก็คงจะไม่ถูกส่งตัวออกไปเป็นแน่ แต่ความร้อนๆหนาวๆก็มีอยู่อย่างนั้นเสมอ พอได้เข้าไปปรับทุกข์กันกับ "ครูบาอ่อนสา" เท่านั้น เพราะท่านก็เป็นเช่นเดียวกันกับข้าพเจ้า..."

(หน้า ๓๖)...ปีนั้นที่อยู่จำพรรษาด้วยท่านคือ ท่านอาจารย์หลุย ๑ ท่านอาจารย์มนู ๑ พระมหาบัว ญาณสัมปันโน ๑ ครูบาอ่อนสา ๑ ครูบาเนตร กันตสีโล ๑ กับข้าพเจ้าและเณรดวง ผ้าขาวเถิง เมื่อถึงเข้าพรรษาพอได้อธิษฐานพรรษาแล้วเท่านั้น ก็เกิดความอุ่นใจขึ้นมาเป็นอันมากโดยคิดว่าถ้าเราไม่มีความผิดพลาดอย่างร้ายแรงท่านก็คงจะไม่ขับออกจากสำนักเป็นแน่ แม้ "ครูบาอ่อนสา" ก็เช่นเดียวกันกับข้าพเจ้า

และในหนังสือที่พิมพ์แจกในงาน พระราชทานเพลิงศพของ "พระอาจารย์ผั่น ปาเรสโก" วัดป่าหนองไคร้ จ.ยโสธร ในช่วงพรรษาที่ ๑๐ ของท่านในปี พ.ศ. ๒๔๘๙ ที่ได้อยู่ปฏิบัติธรรมกับท่านพระอาจารย์มั่นว่า

(หน้า ๙๗) "...ในพรรษานี้มีพระภิกษุ-สามเณร ดังรายนามต่อไปนี้
๑.) พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พรรษา ๕๕
๒.) พระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน พรรษา ๑๓
๓.) พระอาจารย์อ่อนสา สุขกาโร พรรษา ๑๒
๔.) พระอาจารย์เนตร กันตสีโล พรรษา ๑๐
๕.) พระอาจารย์สอ สุมังคโล พรรษา ๑๐
๖.) พระอาจารย์ผั่น ปาเรสโก พรรษา ๑๐
๗.) พระวัน อุตตโม พรรษา ๕
๘.) พระมหาปทีป โชติโก พรรษา ๔
๙.) พระจวน กุลเชฏโฐ พรรษา ๔
๑๐.) พระทองคำ ญาโณภาโส พรรษา ๓
๑๑.) พระบัว จิตธัมโม พรรษา ๓
๑๒.) พระทองสา พุทธญาโณ พรรษา ๒
๑๓.) พระหล้า เขมปัตโต พรรษา ๒
สามเณร ๕ รูป
๑.) สามเณร เพ็ง
๒.) สามเณร ลี
๓.) สามเณร มณี
๔.) สามเณร ไสว
๕.) สามเณร ปะไมย์..."
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#13 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 31/10/2010 - 08:51

ลงรูปไม่เป็น หากไม่เป็นการรบกวนถ้าสมาชิกท่านใดจะกรุณานำรูปหลวงปู่ลงให้เป็นระยะขอขอบคุณมากเลยครับ :09: :33: :33: :33:
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#14 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 31/10/2010 - 12:32

และจาก หนังสือประวัติและพระธรรมเทศนาของ "หลวงปู่ผ่าน ปัญญาปทีโป" วัดป่าปทีปปุญญาราม อ.อากาศอำนวย จ.สกลนคร ช่วงพรรษาแรกของท่าน ในปี พ.ศ. ๒๔๙๐ ที่ท่านได้เข้าไปศึกษากับท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต มีข้อความว่า

"(หน้า ๑๔)...ในครั้งนั้นมีพระเณร ๑๐-๒๐องค์ อาทิ พระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน (ปัจจุบันอยู่ที่วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี) , พระอาจารย์อ่อนสา สุขกาโร (ปัจจุบันอยู่ที่วัดประชาชุมพลพัฒนาราม จ.อุดรธานี) , พระอาจารย์วัน อุตตโม (วัดถ้ำอภัยดำรงธรรม จ.สกลนคร-มรณภาพแล้ว) , พระอาจารย์หลุย จันทสาโร (มรณภาพแล้ว) , พระอาจารย์คำพอง ติสโส (ปัจจุบันอยู่วัดถ้ำกกดู่ จ.อุดรธานี) , พระอาจารย์หล้า เขมปัตโต (วัดภูจ้อก้อ จ.มุกดาหาร-มรณภาพแล้ว) , พระอาจารย์จันทร์โสม กิตติกาโร (ปัจจุบันอยู่ที่วัดป่าบ้านนาสีดา จ.อุดรธานี) , สามเณรบุญเพ็ง (ปัจจุบันคือ พระอาจารย์บุญเพ็ง เขมาภิรโต วัดถ้ำกลองเพล จ.หนองบัวลำภู)...

ถือได้ว่าหลวงปู่อ่อนสา สุขกาโร ท่านเป็นพระอาจารย์รุ่นใหญ่รูปหนึ่งในสายกรรมฐานของ ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต แต่ด้วยความที่ท่านชอบอยู่องค์เดียว ไม่คลุกคลีกับหมู่คณะ จึงทำให้น้อยคนที่จะรู้จักและกล่าวถึงท่านนอกเสียจากพระอาจารย์ในรุ่นราวคราวเดียวกัน จึงจะรู้จักและเข้าใจในปฏิปทาของหลวงปู่

หากไม่มีรูปที่ท่านได้ถ่ายร่วมกับครูบาอาจารย์รุ่นใหญ่ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ณ ใต้ต้นโพธิ์ วัดโพธิสมภรณ์ ทั้งหมด ๙ รูป อันได้แก่

๑.) ท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) วัดโพธิสมภรณ์ จ.อุดรธานี
๒.) หลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล จ.อุดรธานี
๓.) หลวงปู่ฝั้น อาจาโร วัดป่าอุดมสมพร จ.สกลนคร
๔.) หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ วัดป่านิโครธาราม จ.อุดรธานี
๕.) พระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี
๖.) พระอาจารย์จันทร์ เขมปัตโต วัดจันทราราม จ.หนองคาย
๗.) พระอาจารย์กงมา จิรปุญโญ วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลนคร
๘.) พระอาจารย์บัว สิริปุณโณ วัดป่าหนองแซง จ.อุดรธานี
๙.) พระอาจารย์อ่อนสา สุขกาโร วัดประชาชุมพลพัฒนาราม จ.อุดรธานี

เราทั้งหลายก็คงไม่มีโอกาสได้รู้จักศิษย์ผู้ยิ่งยงรูปหนึ่งของ ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งเป็นเพียงภาพถ่ายเดียวที่ท่านได้ถ่ายไว้ในสมัยนั้นที่ยืนยัน ถึงความเป็นพระกรรมฐานและครูบาอาจารย์รุ่นใหญ่ของท่าน ซึ่งในปัจจุบันเหลืออยู่เพียงไม่กี่รูปที่ยังเป็นเนื้อนาบุญอันสมบูรณ์ สมดังคำว่า
"ปุญญํ เขตตํ" ให้เหล่าศิษยานุศิษย์ได้กราบไหว้กัน
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#15 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 31/10/2010 - 12:50

มาเฮ็ดหยัง

ลูกศิษย์คนหนึ่งของหลวงปู่เล่าว่า ครั้งแรกที่รู้จักหลวงปู่ เนื่องจากได้เห็นรูปพระอาจารย์ต่างๆในสายปฏิปทา ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต จำนวน ๙ รูปได้ถ่ายรูปร่วมกันใต้ต้นโพธิ์ ณ วัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. ๒๔๙๓ อาทิ ท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์ , หลวงปู่ขาว อนาลโย , หลวงปู่ฝั้น อาจาโร , หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ เป็นต้น ซึ่งต่างก็ละสังขารกันไปเกือบหมดแล้ว จะเหลือเพียง ๒ รูปเท่านั้น คือ พระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน แห่งวัดป่าบ้านตาด และอีกรูปหนึ่งคือ พระอาจารย์อ่อนสา สุขกาโร แต่ไม่ทราบว่าท่านอยู่ที่ไหนและยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า จึงได้ไปกราบเรียนถามท่านพระอาจารย์มหาบัว วัดป่าบ้านตาดว่า หลวงปู่อ่อนสาท่านยังมีชีวิตอยู่หรือไม่และท่านอยู่ที่ไหน ได้รับคำตอบว่า ท่านยังมีชีวิตอยู่และอยู่ ณ วัดป่าสีทน (วัดเก่าหลวงปู่) จึงรีบรุดไปหาท่าน เมื่อไปถึงถามพระที่วัดก็ชี้ไปที่กุฏิไม้มุงด้วยใบตองหลังหนึ่ง มีพระแก่ๆรูปหนึ่งนั่งอยู่ดูแล้วน่าจะเป็นหลวงปู่จึงเข้าไปกราบหลวงปู่ถามว่า

"มากันแต่ทางได๋?" (มาจากไหนกัน?)
"มาจากขอนแก่นครับ"
"มาเฮ็ดหยัง?" (มาทำไม?)
"มากราบหลวงปู่ครับ"
"พระอยู่ขอนแก่นบ่มีให้กราบแล้วบ่?" (พระที่ขอนแก่นไม่มีให้กราบแล้วเหรอ?)
"มีครับ แต่อยากมากราบหลวงปู่"
"กราบแล้ว ก็กลับซะ" หลวงปู่ตอบ
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#16 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 31/10/2010 - 12:59

ตดใส่ผ้าเหลือง

ทิดสึกใหม่มากราบนมัสการหลวงปู่ ท่านคงจะสังเกตเห็นว่าเพิ่งจะสึกเนื่องจากเส้นผมบนศรีษะพึ่งจะเริ่มขึ้น หลวงปู่จึงถามว่า

"บวชโด่นป่านได๋?" (บวชนานแค่ไหน?)
ทิดหนุ่มคนนั้นก็ตอบท่านว่า
"บวช ๑๕ วันครับ หลวงปู่"
แล้วหลวงปู่ก็พูดขึ้นว่า
"เฮ้ย! ซุ่มนี่ มาหาตดใส่ผ้าเหลืองซือๆตั้ว" (เฮ้ย! พวกนี้ มาหาตดใส่ผ้าเหลืองเฉยๆนี่)

ซึ่งหลวงปู่ท่านหมายความว่ามาบวชได้ไม่นาน ยังไม่ทันที่จะได้เรียนรู้และเข้าใจธรรมะอะไร ก็สึกซะแล้ว "หลวงปู่ท่านจะให้ความสำคัญในการบวชเพื่อปฏิบัติภาวนาให้เห็นภัยในวัฏฏสงสารเป็นอย่างมาก"
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



#17 ผู้ใช้ออฟไลน์   เภตรา ไอคอน

  • ตอบ 10000+
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 11633
  • สมัคร: 02/04/2009

ตอบ: 31/10/2010 - 23:31

:09:

ยังเกาะติดอย่างเหนียวแน่นค่ะ :38: :99:
เรือ...ที่นายช่างต่อดีแล้วอย่างเข้มแข็ง เมื่อถูกคลื่นกระทบ ไม่เสียหายฉันใด
จิตของบุคคลใดเมื่อฝึกฝนให้ดีแล้ว คลื่นของกิเลสกระทบเข้า ย่อมไม่หวั่นไหว ก็ฉันนั้น

(หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
1



#18 ผู้ใช้ออฟไลน์   Empty ไอคอน

  • ตอบ 100+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 115
  • สมัคร: 20/06/2007

ตอบ: 01/11/2010 - 10:55

อนุโมทนาสาธุ...ครับ. :09: ...อ่านแล้วทำให้เรามีกำลังใจ...ไม่ท้อแท้..ในการทำสิงดีๆครับ.... :09:
ไม่...ปรุงแต่ง...จิต...เดิมๆๆๆ
1



#19 ผู้ใช้ออฟไลน์   เสรีชน 1 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 259
  • สมัคร: 25/12/2007

ตอบ: 01/11/2010 - 16:35

ใกล้เกลือ

ได้มีคณะนายทหารอากาศจากกองบิน ๒๓ จังหวัดอุดรธานี ไปกราบนมัสการ ท่านพระอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน ที่วัดป่าบ้านตาดท่านก็ถามว่า

"มาจากที่ไหนกัน?"
คณะนายทหารจึงตอบว่า
"มาจากกองบิน ๒๓ ครับ"
ท่านพระอาจารย์มหาบัวก็พูดว่า
"พวกนี้ทำไมโง่นัก พระอรหันต์อยู่ข้างกองบินก็ไม่รู้จักไปหา ฉลาดมากด้วย ข้ามมาบ้านตาดทำไม?"

คณะนายทหารกลุ่มนั้น เพิ่งจะทราบภายหลังว่าวัดที่อยู่ข้างกองบิน ที่ท่านพระอาจารย์มหาบัวพูดถึงนั้น คือ "วัดประชาชุมพลพัฒนาราม"
ขออนุโมทนากับจิตใจที่ร่มเย็นของทุกท่านครับ
0



คำตอบต่อไป: เสรีชน 1 - Mookooja - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - PAUL BOONPASOM. - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - พุทธฏีกา - กอบ - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - ณวบุตร - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - กอบ - เสรีชน 1 - กอบ - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - กอบ - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - ธรรมอุทิศ_261249 - เสรีชน 1 - Hot tea - กอบ - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - ธรรมอุทิศ_261249 - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - กอบ - โฮนา - เสรีชน 1 - กอบ - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - เภตรา - ณวบุตร - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - ธรรมอุทิศ_261249 - เภตรา - เสรีชน 1 - หาทางดับทุกข์ - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - ธรรมอุทิศ_261249 - เภตรา - เสรีชน 1 - กอบ - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - หาทางดับทุกข์ - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - เสรีชน 1 - กอบ - เสรีชน 1 - เภตรา - เภตรา - เสรีชน 1 - เสรีชน 1 - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - Sjirawong - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา - เภตรา -
  • (8 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • 3
  • สุดท้าย »
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • ท่านไม่สามารถตอบกลับกระทู้นี้ได้

2 ผู้ใช้กำลังอ่านกระทู้นี้
0 สมาชิก, 2 ผู้เยี่ยมชม, 0 ผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อ