ลานธรรมเสวนา: เมื่อสูญเสีย ทำอย่างไร - ลานธรรมเสวนา

เข้าไปดูเนื้อหา

  • (2 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • กระทู้นี้ถูกล็อค

เมื่อสูญเสีย ทำอย่างไร ให้คะแนนกระทู้: -----

#0 ผู้ใช้ออฟไลน์   วุธิป.โส ไอคอน

  • ตอบไม่มาก
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 27
  • สมัคร: 17/12/2005

ตอบ: 23/12/2006 - 13:32

เมื่อสูญเสียคนในครอบครับ เราเข้าใจดี
แต่จะปฎิบัติหรือพูด หรือทำตัว อย่างไรต่อสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ

การโพสต์นี้ได้ถูกแก้ไขโดย กอบ: 24/12/2006 - 07:22

0


  • (2 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • กระทู้นี้ถูกล็อค

การตอบอื่นๆต่อกระทู้นี้



#1 ผู้ใช้ออฟไลน์   ธรรมชาติธรรมะ ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1323
  • สมัคร: 21/02/2006

ตอบ: 23/12/2006 - 15:57

สูญเสียรึเปล่าครับ
0



#2 ผู้ใช้ออฟไลน์   วุธิป.โส ไอคอน

  • ตอบไม่มาก
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 27
  • สมัคร: 17/12/2005

ตอบ: 23/12/2006 - 16:34

ครับสูญเสีย
0



#3 ผู้ใช้ออฟไลน์   นายฏีกาน้อย ไอคอน

  • พุทธฏีกา
  • PipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 4070
  • สมัคร: 15/12/2006

ตอบ: 23/12/2006 - 18:43

ปล่อยวาง
(ภ)(น)(ท)(มโน)(อุป)(อนุ)(โค)(ม)(ผ)(ผ)(ผ)(ภ)
0



#4 ผู้ใช้ออฟไลน์   กอบ ไอคอน

  • ตอบ 10000+
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: ผู้ดูแลระบบ
  • ตอบ: 12172
  • สมัคร: 23/01/2004

ตอบ: 24/12/2006 - 07:31

เมื่อเราเห็น เรารู้ เราเข้าใจธรรมะดี ๆ
ย่อมเห็นว่า ความสูญเสียนั้นเป็นธรรมดา
ทุกคนในโลกนี้ย่อมต้องประสบพบเจอเหตุการณ์นี้ได้ทั้งนั้น

สิ่งที่หลายคนจะทำไม่ได้ คือมองให้เห็นว่า "ความสูญเสียนั้นเป็นธรรมดา" นั่นเอง
คนเราทั้งหลาย เมื่อมีพบกัน ก็ต้องมีพรัดพรากจากกันเป็นธรรมดานั่นเอง
จะช้าจะเร็วก็ต้องจากกันสักวันหนึ่งข้างหน้าเป็นแน่
เมื่อยอมรับ "ความธรรมดา" นั้นไม่ได้ ก็เป็นทุกข์ เป็นร้อน เดือดเนื้อร้อนใจ ทำไมต้องเกิดกับฉัน :20:
เมื่อยอมรับไม่ได้ ก็ย่อมทุกข์ เศร้า โศก เสียใจ ครับ

เมื่อคุณรู้ คุณเข้าใจธรรมะดีแล้ว
ขอให้เป็นหลัก เป็นตัวอย่างให้แก่ครอบครัวของคุณเอง
ไม่ต้องไป "บังคับ" ให้เค้าเห็นนะครับ ว่า "ความสูญเสียนั้น ๆ เป็นธรรมดา"
แต่พยายามชี้ชวนให้เค้ามองตามความเป็นจริง โดยอาจจะเอาเหตุการณ์รอบ ๆ ตัวมาช่วย มาอ้างอิงก็ได้ครับ
หรือ หาหนังสือธรรมะมาให้อ่าน หาซีดีธรรมะดี ๆ มาให้เค้าฟังเรื่อย ๆ

คุณควรเป็นตัวอย่าง โดยไม่เป็นผู้จมในทุกข์อันเกิดจากความสูญเสียนั้้น ๆ ครับ
“..ไอ้คนเรานี้มันก็แปลก ชอบเอาลมปากเผากัน
เอาไฟกิเลส โมหะ โทสะ ราคะ เผากัน
เผาตนเอง เผากาย เผาใจตนเองยังไม่พอ
ชอบเผื่อแผ่ไปเผาชาวบ้าน ชาวช่องเขาด้วย
เผาจิตเผากายของเขา มันสนุกหรืออย่างไร
วิสัยชาวโลก ชอบนินทา-สรรเสริญ
... ไฟร้อน ไฟเย็น ก็เผาได้เผาดี................ ”

หลวงปู่บุดดา ถาวโร
0



#5 ผู้ใช้ออฟไลน์   ม่านหมอก ไอคอน

  • ตอบ 500+
  • PipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 996
  • สมัคร: 23/09/2006

ตอบ: 24/12/2006 - 10:23

การสูญเสีย นำมาซึ่งความรู้สึกเสียอีกหลายอย่าง โดยเฉพาะ เสียใจ แต่ก็ไม่ใช่ เสียสูญ
การที่ตัวเราเอง เข้าใจดีถึงสภาวะการสูญเสีย อย่างน้อยก็เป็นหลัก เป็นกำลังใจ เป็นความเข้มเข็งให้กับ คนรอบข้าง ได้ระดับหนึ่งค่ะ ค่อยพูด ค่อยกระทำไป เวลาที่ผ่านไป ก็ทำให้การสูญเสียนั้นจางหายไป เพียงแค่ว่า ความเข้มแข็ง ของเราเอง คงจะทำให้คนรอบข้างได้มีกำลังใจขึ้นมาบ้างค่ะ

เพราะ ครั้งหนึ่ง ม่านหมอก เอง ก็เคยสูญเสีย คุณพ่อ ไปด้วยอุบัติเหตุ อย่างกระทันหัน ชนิดที่ ตั้งตัวรับแทบไม่ติดเหมือนกัน แม้ตอนนี้ ผ่านมาหลายปีนักหนาแล้ว แต่นึกถึงเหตุการณ์เมื่อไหร่ น้ำตา ก็ยังรินไหล อยู่เสมอ
[b]เวลาที่ผ่านไป พาใจกายเปลี่ยนแปลง
ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ ไม่มีแม้แต่จะจีรัง[/b]
0



#6 ผู้ใช้ออฟไลน์   คนไม่มีอะไร ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1489
  • สมัคร: 01/07/2005

ตอบ: 25/12/2006 - 11:40

ทุกคนเกิดมาก็ต้องตายทุกคนนะ วันนี้ไม่ใช่เราแต่พรุ่งนี้ก็ต้องเป็นเราแน่น เพียงแต่วันที่เราต้องตายจะมาถึงเมื่อไรเท่านั้นเองนะ เราทุกข์เพราะการสูญเสีย มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกครับ มีแต่ต้องยอมรับตามสิ่งที่มันเป็นจริงนะครับ เมื่อเราเศร้า เราทุกข์เพราะสูญเสีย เราน่าจะเร่งทำบุญให้เค้าและตัวเรา จะทำให้จิตใจเราแจ่มใสขึ้น จนยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างตามที่มันเป็นจริงนะ
0



#7 ผู้ใช้ออฟไลน์   พรรณเพ็ญ ไอคอน

  • ตอบ 500+
  • PipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 780
  • สมัคร: 26/05/2006

ตอบ: 25/12/2006 - 14:04

ตอนเด็ก ๆ ก็สูญเสียปู่, ย่า, ยาย, พี่เขย, น้าชาย และก็แม่เมื่อวันเข้าพรรษาที่ผ่านมา จะเห็นความรู้สึกที่ต่าง ตอนเด็ก ๆ ไม่คิดอะไร ปุ่ไย่ ย่า ยายไปแล้ว น้าก็ยังคุยกันดี ๆ ผ่าตัดแล้วก็เสียชีวิต แม่ป่วย ไม่รู้ว่าอาการข้างในหนักมากแล้ว คิดว่าแม่จะหายดีแล้วกลับบ้าน แต่แม่ก้ไม่ได้กลับบ้านอีกเลย ยังเหลือพ่อ อายุ 77 ปี,คุณตา อายุ 99 ปีแล้ว ยังอ่านหนังสือเก่ง สมองแจ่มใจ ) ยังมีความพลัดพราก สูญเสียรอเราอยู่ทั้งนั้น ไม่มีทางหลบเลี่ยงได้ มีแต่ต้องตั้งรับด้วยความมีสติ รู้เท่าทันแหละค่ะ
ตอนเด็ก ๆ เสียญาติผู้ใหญ่ เราไม่ต้องทำอะไร พอโตมา( จนแก่นี่แหละ ) เสียแม่ไป เป้นหน้าที่ของเรา ลูกทุกคนที่ต้องจัดการทำหน้าที่ของลูก ยากยังไง เหนื่อยยังไงก็ต้องทำให้เต็มที่
ยามคิดถึงแม่ ก็บอกตัวเองว่า แม่ไปสบายแล้ว ไม่มีอะไรให้แม่ห่วงอีกแล้ว แม่ไม่ลำบากกาย ไม่ต้องทนกับเวทนา ความเจ็บไข้ได้ป่วยอีกต่อไปแล้ว
พรรณเพ็ญ...พรรณเพ็ญเท่านั้น
0



#8 ผู้ใช้ออฟไลน์   ifon ไอคอน

  • ตอบ 1000+
  • PipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 1135
  • สมัคร: 29/01/2004

ตอบ: 25/12/2006 - 14:38

คนทุกข์มีประเภทค่ะ

- บางคนฟูมฟายขาดกำลังใจ --> ต้องอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา ถ้าเขาต้องการคุณ
- บางคนหมดสติ ขาดสตางค์ไปเลย --> เรียกรถพยาบาลด่วน
- บางคนเข้าใจได้
ฯลฯ

ถ้าเป็นกำลังใจ และ กำลังกายได้ ก็ทำค่ะ :11: น้อยคนนักที่จะหันมาสนใจธรรมะจริงๆ จังๆ ยิ่งยัดเยียดมากเกินไป เขาก็อาจจะหลีกหนี หรือรำคาญไปซะก่อน เอาความธรรมดาที่เข้มแข็งของเราปลอบประโลม และเป็นตัวอย่างให้เขาเห็นประโยชน์ของสิ่งที่เรามี น่าจะเป็นหนทางที่จะทำให้คนทุกข์ไม่จมมากเกินไปนัก เพราะมีต้นแบบของความเข้มแข็งยืนอยู่ไม่ห่างไกล
0



#9 ผู้ใช้ออฟไลน์   ตามรู้ดูไป ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 242
  • สมัคร: 13/06/2005

ตอบ: 25/12/2006 - 14:45

แนะให้ถือศีล 8 และสวดมนต์ไหว้พระ
เมื่อมีโอกาส ให้ปฏิบัติธรรม เจริญสติปัฏฐาน 4 วิปัสสนากรรมฐาน
เพื่อแผ่ส่วนกุศลให้ผู้ตายด้วยตัวเอง

ให้เขามีที่พึ่งทางใจ เพราะใจเขาเท่านั้นจะสั่งให้เขายอมรับความจริงของโลก
ปฏิบัติสัก 7 วัน แล้วจะเห็นผลของธรรมะจัดสรรค่ะ

ขอให้ทุกท่านเจริญในธรรมยิ่งๆ ขึ้นไป :09:
0



#10 ผู้ใช้ออฟไลน์   วุธิป.โส ไอคอน

  • ตอบไม่มาก
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 27
  • สมัคร: 17/12/2005

ตอบ: 25/12/2006 - 16:40

ขอบคุณทุกท่านครับ พอจะเห็นภาพกว้างๆ แล้วครับ
0



#11 ผู้ใช้ออฟไลน์   GG ไอคอน

  • ตอบ 3000+
  • PipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 3908
  • สมัคร: 16/12/2004

ตอบ: 26/12/2006 - 09:33

ก่อนอื่นก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
ขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองลูกพี่ลูกน้องของคุณวุธิป.โสนะคะ
:70:

สำหรับคำปลอบโยน เราก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกันนะ
บางทีการแสดงธรรมะ ให้เห็นธรรมชาติของความจริง ก็อาจทำให้ญาติคลายทุกข์ได้บ้าง
บางทีการแผ่เมตตาให้เขา (ญาติๆ) ก็อาจช่วยเขาได้บ้าง

ได้ฟังธรรมเทศนาจากพระอาจารย์ตั๋น ท่านเคยกล่าวให้ระลึกถึงความตายอยู่เนืองๆ (มรณสติ)
บุคคลทุกคนย่อมมีความตายรออยู่เบื้องหน้า ข้อนี้เป็นสัจธรรมที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
ส่วนรายละเอียด ก็เกิดจากรรมที่ได้กระทำมา เนื่องจากสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
ครั้งหนึ่ง พระพุทธเจ้าได้ตรัสถามภิกษุว่า เธอระลึกถึงความตายบ่อยแค่ไหน
ภิกษุบางรูปตอบว่า "ข้าพเจ้าระลึกถึงความตายวันละครั้งพระเจ้าข้า"
บางรูปตอบว่า "ข้าพเจ้าระลึกถึงความตายวันละ 10 ครั้งพระเจ้าข้า"
บางรูปตอบว่า "ข้าพเจ้าระลึกถึงความตายวันละ 100 ครั้งพระเจ้าข้า" ฯลฯ
พระพุทธเจ้าสดับฟังดังนั้น จึงกล่าวตำหนิว่า
"พวกเธอทั้งหลายยังตั้งอยู่บนความประมาทนัก"
"เราระลึกถึงความตายทุกลมหายใจเข้าออก"
:09: :09: :09:
*****************************

เมื่อบุคคลสร้างเหตุให้มีความเกิด ย่อมหนีไม่พ้นความแก่ ความเจ็บ ความตาย
เมื่อบุคคลหยุดสร้างเหตุให้มีความเกิด ย่อมไม่มีความแก่ ความเจ็บ ความตาย
0



#12 ผู้ใช้ออฟไลน์   มธุรยา ไอคอน

  • ตอบไม่มาก
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมทั่วไป
  • ตอบ: 34
  • สมัคร: 08/10/2006

ตอบ: 26/12/2006 - 10:59

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

"ทุกอย่างเป็นของโลก" คุณพี่ท่านหนึ่งในลานธรรมเคยแนะนำหนูไว้อย่างนี้ค่ะ

ทุกอย่างเป็นของธรรมชาติ ไม่ใช่ของคุณ ไม่ใช่ของชั้นและไม่ใช่ของใครๆๆ
ถึงเวลาหนึ่งก็ต้องกลับคืนสู่ธรรมชาติด้วยกันทั้งนั้นค่ะ การจากไปก็เป็นธรรมชาติ เราก็ตั้งอยู่บนวิถีเดียวกันด้วยกันทั้งนั้น

การเสียใจมันคงเป็นเรื่องธรรมดาที่ห้ามกันไม่ได้ แต่การเข้าใจธรรมชาติ มันช่วยให้เราเข้าใจทุกข์ได้มากขึ้น

คุณวุธิป.โส คงเข้าใจในเรื่องนี้ดีกว่าใครๆ ที่นั่น ขอเป็นกำลังใจให้อีกแรงนะคะ เข้มแข็งไว้ เพื่อเป็นหลักให้กับทุกคน
หนูคิดว่า เมื่อเวลาค่อยๆผ่านไป ทุกอย่างเริ่มดีขึ้นตามลำดับ ทุกท่านที่นั่นคงจะพร้อมเปิดใจรับธรรมะมากกว่าที่เคย ขออนุญาติแนะนำ เพื่อวินิจฉัยดูนะคะ คุณวุธิป.โส น่าจะลองพาครอบครัวมาพบสิ่งล้ำค่าแห่งพุทธศาสนาดู เท่าที่ท่านจะยอมรับได้ค่ะ

สวัสดีค่ะ
0



#13 ผู้ใช้ออฟไลน์   ธรรมดามาก ไอคอน

  • ตอบ 500+
  • PipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 630
  • สมัคร: 09/12/2005

ตอบ: 27/12/2006 - 17:04

ทั้งๆที่รู้ว่าเรื่องธรรมดา แต่ยากนักที่ใจจะยอมเห็นเป็นธรรมดาเมื่อยามสูญเสีย
เพราะใจนั้นคิดแต่จะได้ ไม่ค่อยได้คิดว่ามันจะเสีย พอเกิดเสียขึ้นมาใจจึงรับไม่ได้
ไล่ไม่ทัน ก็ต้องทุกข์กันเป็นธรรมดา
เมื่อเราได้ฝึกใจจนรู้ทันมันบ้างแล้วจึงปล่อยวางใจกันได้บ้างก็ด้วยเห็นว่าเป็น
เรื่องธรรมดาอีกนะแหละ อะไรๆก็เป็นธรรมดาไปหมด
0



#14 ผู้ใช้ออฟไลน์   ทั่นยาย ไอคอน

  • ตอบ 2000+
  • PipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 2838
  • สมัคร: 24/03/2006

ตอบ: 29/12/2006 - 09:58

เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ กับการสูญเสียคนที่รัก คนในครอบครัว เครือญาติ
ทั่นยายก็เช่นกันค่ะ การสูญเสียในครั้งแรกเราเป็นฝ่ายขอกำลังใจ แต่การสูญเสียครั้งหลังๆมาเราเป็นฝ่ายให้กำลังใจบ้าง ค่อนข้างยากกว่าเป็นฝ่ายรับค่ะ แต่ก็ทำอย่างเต็มที่ เพราะก่อนจะให้กำลังใจใครได้เราต้องสร้างกำลังใจให้ตัวเราก่อน แล้วจึงจะไปให้กำลังใจผู้อื่นได้

ทั่ยยายก็เหมือน คุณ "ม่านหมอก" ค่ะ แม้จะทำใจยอมรับการสูญเสียแล้ว แต่ความอาลัยอาวรณ์ ความรักความผูกพันยังอยู่เท่าเดิม ไม่ได้สูญเสียไปด้วย พูดถึงหรือคิดถึงคนที่เรารักที่ต้องจากไปเมื่อไหร่ น้ำตาก็ยังคงไหลรินอยู่เมื่อนั้น

ขอเป็นกำลังใจให้กับผู้สูญเสียทุกท่านค่ะ ขอให้เข้มแข็ง ขอให้ตั้งสติสร้างกำลังใจให้ตัวเองและคนที่ยังอยู่ต่อไป การฟูมฟาย ท้อแท้ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นค่ะ
สูญเสียแล้ว อย่าเสียศูนย์ไปด้วยนะคะ
ขอท่านทั้งหลายผู้ใฝ่ในธรรมจงถึงพร้อมด้วย ธรรม 4 ประการนี้เทอญ
สัทธาสัมปทา...ความถึงพร้อมด้วยศรัทธา
สีลสัมปทา......ความถึงพร้อมด้วยศีล
จาคสัมปทา.....ความถึงพร้อมด้วยการบริจาค
ปัญญาสัมปทา..ความถึงพร้อมด้วยปัญญา
0



#15 ผู้ใช้ออฟไลน์   เพื่อนธรรมในกระดาน ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 200
  • สมัคร: 29/05/2005

ตอบ: 29/12/2006 - 10:25

อ้างอิง
แต่จะปฎิบัติหรือพูด หรือทำตัว อย่างไรต่อสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ


ขออนุญาต สนทนาประสาเพื่อนด้วยนะครับ

ถ้าตนเองเข้าใจดี พอรักษาจิตรักษาใจได้ดี มีใจเป็นที่พึ่งได้อยู่บ้างแล้ว
คุณเองก็น่าจะเป็น “หลัก” ในการประคับประคองคนรอบข้าง
เพราะเขาไม่มีที่พึ่งที่มั่นคงอะไรเลยจิตจะประหวั่นและกระเพื่อมไปตามแรงอย่างไร้ทิศทาง

หมั่นสังเกต สมาชิกแต่ละคนในครอบครัวครับ ว่าจะมีช่องทางอะไรบ้าง เช่น
เราปฏิบัติตัวอย่างไร แล้วเขาเห็นเขารับทราบอย่างไร
มีการชักชวนเข้าหา ทาน ศีล ภาวนา บ้างได้ไหม ถ้าไม่ได้พอมีช่องอื่นได้ไหม
และอื่นๆ อีกมากมาย
0



#16 ผู้ใช้ออฟไลน์   GG ไอคอน

  • ตอบ 3000+
  • PipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 3908
  • สมัคร: 16/12/2004

ตอบ: 29/12/2006 - 13:41

ขอแสดงความเสียใจกับคุณวุธิป.โสด้วยนะคะ :09:
เพิ่งได้ทราบข่าวว่า ญาติได้จากไปวันที่ 27 ธ.ค. 2549 นี้ค่ะ
ขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองค่ะ :09: :09: :09:
0



#17 ผู้ใช้ออฟไลน์   นายฏีกาน้อย ไอคอน

  • พุทธฏีกา
  • PipPipPipPipPipPip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 4070
  • สมัคร: 15/12/2006

ตอบ: 30/12/2006 - 18:11

ปล่อยวาง... อีกครั้งครับ
(ภ)(น)(ท)(มโน)(อุป)(อนุ)(โค)(ม)(ผ)(ผ)(ผ)(ภ)
0



#18 ผู้ใช้ออฟไลน์   jin2508 ไอคอน

  • ตอบ 200+
  • Pip
  • กลุ่ม: สมาชิกลานธรรมถาวร
  • ตอบ: 222
  • สมัคร: 22/10/2006

ตอบ: 30/12/2006 - 20:11

:06: เคยเสียใจมาก แต่เวลาจะเป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยเรา ขอเป็นกำลังใจค่ะ :11: :20: :06:
0



#19 ผู้ใช้ออฟไลน์   ริสารัตน์ ไอคอน

  • ตอบไม่มาก
  • กลุ่ม: รอยืนยันทางเมล์
  • ตอบ: 67
  • สมัคร: 11/11/2005

ตอบ: 14/01/2007 - 21:09

ให้กำลังใจตัวเองนะคะ ว่ายังไงเวลาที่เหลือเราก็ยังคงต้องอยู่ต่อไป แต่ทีนี้เราลองมาอยู่ให้ทุกวันที่เหลือเป็นวันสุดท้ายของชีวิต คือ มีสติ ถือศีลดู ได้ทำบุญ ได้ฟังธรรม และอยู่กับปัจจุบัน ไม่คิดถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ไม่คิดถึงอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว แค่นี้หนูเชื่อว่าคุณต้องเป็นคนที่มีความสุขทีสุดได้แน่นอนค่ะ อย่าลืมน้าว่าที่พึ่งทางใจที่ดีก็คือตัวเรา แต่ตัวเราต้องเข้มเเข็ง( สติ )พอที่จะให้ตัวเราพึ่งได้
0



คำตอบต่อไป: times - ชัชวาลย์ - แก่นสาร - jeabnice - ผักตบ - อัญญาสิ - cool - วุธิป.โส - GG -
  • (2 หน้า)
  • +
  • 1
  • 2
  • คุณไม่สามารถตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • กระทู้นี้ถูกล็อค

1 ผู้ใช้กำลังอ่านกระทู้นี้
0 สมาชิก, 1 ผู้เยี่ยมชม, 0 ผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อ