[โบ]

หาสุขในกองทุกข์ ไม่ได้สุขก็บ่นไป
หาเย็นในกองไฟ เมื่อไม่ได้ก็คร่ำครวญ
หาสิ่งที่ไม่มี ก็แปลกดีมันน่าสรวล
ร่ำไห้พิไรหวล น่าหัวร่อจริงหนอเรา


เกิด มาแล้วบ่ายหน้า ไปไหน
แก่ บอกว่าบ่ายไป สู่ม้วย
เจ็บ ว่าไม่เป็นไร เราช่วย ซ้ำนา
ตาย ว่าข้าเอาด้วย ห่อนให้ ใครเหลือ

(พระสิริปัญญามุนี ช่วง โชตสิริ)

[โบ]

สุขทุกข์อยู่ ที่ใจ มิใช่หรือ ถ้าใจถือ ก็เป็นทุกข์ ไม่สุกใส
ถ้าไม่ถือ ก็เป็นสุข ไม่ทุกข์ใจ เราอยากได้ ความสุข หรือทุกข์นา

(พระศาสนโศภน แจ่ม จตตสลโล)


อดีตกาล ผ่านไป ไม่กลับหลัง อนาคต ก็ยัง มาไม่ถึง
ปัจจุบัน สำคัญ ควรคำนึง ตรองให้ซึ้ง คุณความดี มีหรือยัง

(ปริปุณโณ)

[โบ]

อย่าปล่อยให้ วันวาน ที่ผ่านพ้น ทำให้เรา ทุกข์ทน จนหม่นไหม้
มัวครุ่นคิด อาจทำผิด ซ้ำลงไป ก็เพิ่มวัน เสียใจ ไปอีกวัน

(พลอยฟ้า)

คนประมาท เสียใจ เมื่อใกล้ม้วย เนื่องด้วย ไม่ทันสร้าง ทางสวรรค์
สร้างเมื่อเจ็บ ใกล้ตาย มักไม่ทัน พึงรีบสร้าง ทางไว้พลัน นั่นแหละดี

(ลออง มีเศรษฐี)

[ตันหยง]

อนุโมทนากับพี่โบค่ะ :06:

[โบ]

อย่าดูถูก บุญกรรม ว่าทำน้อย จะไม่ต้อย ตามต้อง สนองผล
เหมือนตุ่มน้ำ วางหงาย รับสายชล ย่อมเต็มล้น ด้วยอุทก ที่ตกลง


อันความดี ทำไว้ กับใครนั้น ไม่มีวัน ลับหาย ในภายหน้า
กายอาจเลือน ลับหาย จากสายตา ดีไม่ลา ลับหาย จากสายใจ


อันยศศักดิ์ ชื่อเสียง เพียงความฝัน ฝ่ายรูปโฉม โนมพรรณ ฉันบุปผา
อันชีวิต เปรียบหมาย เหมือนสายฟ้า อนิจจา ไม่ได้มี จีรังกาล

(ไม่ทราบนามผู้แต่ง)

[โบ]

เกิดมาทั้งที ให้มีค่าคุ้ม ทุ่มเทให้งาน
ให้ทานกับคน ค้นหาสาระ เพื่อผละไปดี...

มีแต่ความตาย ได้เป็นที่หมาย สายตาทอดมอง เพื่อตรงเห็นจริง
ทุกสิ่งตั้งอยู่ ให้รู้ต้องดับ ลับแลแดดิ้น สิ้นใจทุกคน...

ลุกลนรีบร้อน ก่อนอายุขัย ใช่หยุดสุดทาง ลางร้ายบอกอยู่
คู่หน้าอมทุกข์ ฉุกใจให้ทัน หันหลังกลับมา ฆ่าทุกข์ทิ้งแทน...

(ดังตฤณ)

[~*aom*~]

อนุโมทนาค่ะพี่โบ :) :09:

[โบ]

อันคืนวัน พลันดับ ลงลับล่วง ท่านทั้งปวง อุตส่าห์สร้าง ทางกุศล
แก่ลงแล้ว รำพึง ถึงตัวตน อายุคน นั้นไม่ยืน ถึงหมื่นปี

วันเดือนปี ที่ผ่านไป คล้ายความฝัน ชีวิตพลัน หมดไป น่าใจหาย
มวลญาติมิตร เงินทอง ของมากมาย ต้องมลาย จากกัน เหมือนฝันเอย

(วชิรพงษ์ บุรมรัตน์)

[โบ]

บทกลอนส่วนใหญ่จากข้างบนได้มาจากหนังสือพุทธวิธีคลายโศกนะคะ

[โบ]

ธรรมดา ของสังขาร คือการดับ ไม่มีกลับ คืนเป็น เช่นลมหวน
เป็นของจริง จงจำ อย่าคร่ำครวญ สิ่งที่ควร เร่งทำ คือกรรมดี

อย่าทนทุกข์ กับอดีต อันขมขื่น อย่าเริงรื่น อนาคต อันสดใส
ปัจจุบัน ย่อมสำคัญ กว่าสิ่งใด ถ้าตั้งใจ ไว้พอดี มีสุขเอย

(ไม่ทราบนามผู้แต่ง)

[โบ]

อันลาภยศ สรรเสรญ พาเพลินใจ
ยามยิ่งใหญ่ สุขใจจริง หยิ่งผยอง
ยามเสื่อมลาภ ไร้ยศ หมดลำพอง
รู้ทำนอง โลกธรรม ไม่ช้ำใจ

(ธมมวฑโฒ ภิกขุ)

[โบ]

ความสุขก็ ยึดไว้ ไม่ได้ดอก
ความทุกข์ก็ หลอกหลอก จริงที่ไหน
ทุกทุกสิ่ง เพียงผ่านมา แล้วลาไกล
เหลือไว้แต่ ความว่าง อย่างนั้นเอง

(พลอยฟ้า)

[โบ]

ยศและลาภ หาบไป ไม่ได้แน่
มีเพียงแต่ ต้นทุน บุญกุศล
ทรัพย์สมบัติ ทิ้งไว้ ให้ปวงชน
แม้ร่างตน เขาก็เอา ไปเผาไฟ

เมื่อเจ้ามา มีอะไร มาด้วยเจ้า
เจ้าจะเอา แต่สุข สนุกไฉน
เจ้ามามือเปล่า เจ้าจะ เอาอะไร
เจ้าก็ไป มือเปล่า เหมือนเจ้ามา

(จุฬาลงกรณ์ ปร.)

[โบ]

ถ้ารักมาก ทุกข์มาก ลำบากนัก
ถ้ารักบ่อย ทุกข์บ่อยแน่ แก้ไม่ไหว
ถ้ารักน้อย ทุกข์น้อย ค่อยคลายใจ
ถ้าไม่รัก หมดทุกข์ สุขยั่งยืน

(ธมมวฑโฒ ภิกขุ)

[โบ]

เราเกิดมา เวียนวน ในสงสาร
แสนช้านาน ยิ่งนัก ทุกข์หนักหนา
จนกับมี ดีกับชั่ว พัวพันมา
เหลือระอา ถ้าจะนับ อัประมาณ

(ไม่ทราบนามผู้แต่ง)

[โบ]

อริยสัจจ์มีสี่ก็นี่แล

ทุกข์...

ต้องเกิดอยู่คู่โศกในโลกนี้
ต้องผ่านวันร้ายดีทุกสีสัน
ต้องเคยคิดผิดถูกเสมอกัน
ต้องนิ่งอั้นงันงงมาหลายคราว

ต้องสั่งสมบ่มทรัพย์ให้นับเนื่อง
ต้องขัดเคืองเรื่องกายที่ร้อนหนาว
ต้องหัวเราะร้องไห้อย่างยืดยาว
ต้องเจ็บร้าวคราวสั่นในวันตาย...

สมุทัย...

เพราะไม่รู้จึงเกิดก่อต่อชีวิต
เพราะมองผิดคิดเห็นเป็นหลากหลาย
เพราะจ่อจับจะนับตนเป็นใจกาย
เพราะวุ่นวายหมายกามตะกลามกิน

เพราะแบกเกียรติไม่เดียดฉันท์จึงดั้นต่อ
เพราะใจรอขอหวังไปทั้งสิ้น
เพราะบุญน้อยถอยหล่นจนจมดิน
เพราะห่างถิ่นจอมไตรไม่ใกล้ธรรม

นิโรธ...

เมื่อสิ้นเลศเหตุเกิดก็ลับแล
เมื่อดับแดแม้รู้ไม่อยู่ซ้ำ
เมื่อไร้เชื้อร้อนร้ายก็คายกรรม
เมื่อหมดรูปรสกล้ำก็สำราญ

เมื่อจบกิจพิศวงไม่หลงเหลือ
เมื่อร้างเรื้อเบื่อหน่ายในสงสาร
เมื่อสะเด็ดเสร็จอยากก็จากจาร
เมื่อถึงพระนฤพานไม่กลับมา

มรรค...

ให้จิตใสใจเปิดเป็นทานทั่ว
ให้ลดชั่วกลัวบาปที่หยาบหนา
ให้จ่อจิตติดกายไม่คลาดคลา
ให้รู้ว่าตาหูไปอยู่ใด

ให้แน่วเห็นเป็นไตรลักษณ์ประจักษ์หน้า
ให้ต่ำช้ามาดีจะทีไหน
ให้สักแต่แค่รู้ดูดูไป
ให้ทรงไว้ใจเดียวเดี๋ยวโพล่งเอง

(ดังตฤณ)

[ผู้สังเกต]

สาธุครับ

[กอบ]

ขอบคุณครับ โบ

ขอทราบวิธีที่จะจัด ให้ กลอนที่เป็นสองวรรค ในบรรทัดเดียวกัน ตรงกันด้วยครับ
พี่จัดทีไร ไม่ตรงกันสักที อิอิ ถึงต้องพิมพ์บทดอกสร้อย เรียงลงมา (ตามหลักต้องเป็นสองวรรค ในบรรทัดเดียวกัน) นะครับ อิอิ

[โบ]

อ้างอิง (กอบ @ 07 เม.ย. 48 - 07:53)
ขอบคุณครับ โบ

ขอทราบวิธีที่จะจัด ให้ กลอนที่เป็นสองวรรค ในบรรทัดเดียวกัน ตรงกันด้วยครับ
พี่จัดทีไร ไม่ตรงกันสักที อิอิ ถึงต้องพิมพ์บทดอกสร้อย เรียงลงมา (ตามหลักต้องเป็นสองวรรค ในบรรทัดเดียวกัน) นะครับ อิอิ
(กอบ @ 07 เม.ย. 48 - 07:53)
ตอนแรกโบก็มีปัญหาเหมือนพี่กอบค่ะ
เพราะโบพิมพ์ใน notepad ก่อน
แต่พอเอามาลงในเวปบอร์ด
ปรากฎว่ามันโย้ไปเย้มา
โบก็เลยพบว่า ตอนที่พิมพ์ใน notepad
โบเว้นวรรคโดยใช้ tap ค่ะ
แต่ถ้าจะทำให้วรรคที่สองตรงกันในนี้
พี่กอบต้องใช้ space bar ค่ะ
เพิ่งรู้เมื่อวานนี้เอง ตอนที่ลองโพสดูน่ะค่ะ :06:
พี่กอบลองดูนะคะ

[~*aom*~]

อนุโมทนาในความพยายามของพี่โบและพี่กอบด้วยค่ะ :) :09:
อ้อมเคยเห็นบางเวปเค้าใช้วิธีจุดๆเอาก็มีนะคะ :)
ประมาณว่า

บรรทัดแรกวรรคแรก...................บรรทัดแรกวรรคสอง
บรรทัดที่สองวรรคที่หนึ่ง...............บรรทัดที่สองวรรคสอง